Tu quoque

Αριστερά: Κεφάλα!

"Όταν το λάθος είναι από κοινού αποδεκτό, θεωρείται σωστό;"

Αυτή η ερώτηση βασάνιζε το μυαλό του, καθώς τα κίτρινα μάτια του, γουρλωμένα σαν του Κυριάκου Μητ$τ@κε, κολλημένα σαν ακροδεξιός στο βήμα της Βουλής και κενά σαν το κρανίο πολιτικά χειραφετημένου υπερήλικα ψηφοφόρου, προσπαθούσαν να συνηθίσουν στην ανάγνωση του επιστημονικού συγγράμματος, που είχε περισσότερα ορθογραφικά λάθη ανά γραμμή κι από ρατσιστικό, begging-for-thumbs-up σχόλιο δυσλεκτικού δεκατριάχρονου Έλληνα νεοναζί κάτω από βίντεο στο Youtube με θέμα τους κωφάλαλους Πακιστανούς.

"Δειγματοληπτημένο σήμα;" απόρησε. Σκέτη φρίκη. Τα σωθικά του ανακατεύτηκαν, συσπάστηκαν και περιστράφηκαν, αποτέλεσμα που ως τότε μπορούσε να επιφέρει μόνο ο εκρηκτικός συνδυασμός Αλλου Φαν Παρκ, Μπιγκ Μακ, Κουβά των Κέι Εφ Σι και 500ml Κόκα Κόλα Λάιτ. Η τελευταία φορά που είχε σφυροκοπηθεί τόσο άσχημα από αγραμματοσύνη ήταν σε κάποια συζήτηση σχετικά με τον Βουδισμό, κατά τη διάρκεια της οποίας ακούστηκε η φράση: "Τι; Εκτρέφουν λάμα στο Θιβέτ;".

Έριξε ένα mini headbang βγάζοντας τη μπλούζα του και την περιέστρεψε πάνω από το κεφάλι του σαν οπαδός των Πυξ Λαξ για να συνέλθει. Τα αυτοκρατορικά του τζιτζίκια έτριζαν ανυπόμονα σαν χαλασμένοι μεντεσέδες περιμένοντας να τα βατραχοπεδιλώσει και η φασαρία τους δεν βοηθούσε καθόλου την κατάσταση. Γέμισε ένα νεροπίστολο με το φθηνότερο σπορέλαιο των Lidl και τα ψέκασε για να μετριάσει το τρίξιμο. Στην παρτίδα των τζιτζικοβατραχοπέδιλων, που είχε παραγγείλει από το eBay για μισό cent, όλα τα κομμάτια ήταν 2 νούμερα μικρότερα, πράγμα περίεργο καθώς ο πωλητής με το όνομα hw1749 φαινόταν αρκετά αξιόπιστος, οπότε υπέθεσε πως το λάδι θα βοηθούσε επί προσθέτως τα τζιτζικόποδα να γλιστρήσουν ευκολότερα μέσα στο τζιτζικιβατραχοπέδιλο.

"Δυο τρυγόνια", σκέφτηκε και άνοιξε το κουτί με τις τσίχλες. Διάλεξε την πιο παχιά και την έβαλε στο ράμφος του ενώ αυτή τιτίβιζε απεγνωσμένα. Θυμόταν από παλιά ότι ο εκνευρισμός του μειωνόταν σημαντικά με το μάσημα τσίχλας. Αποφάσισε να κάνει μια σύντομη έρευνα. Φτερουγογράφησε την άγνωστη "λέξη" "δειγματοληπτημένο" που συνάντησε στο επιστημονικό σύγγραμμα μέσα στο search box του Google και πάλεψε με το Enter 3 φορές μέχρι να το πετύχει ανάμεσα στα άλλα πλήκτρα, μιμούμενος ολιγόλεπτη μάχη δακτυλοανάπηρης γριάς με το κουμπί στάσης αστικού λεωφορείου. Ανοιγόκλεισε τις μεμβράνες των ματιών του μπροστά στο αποτέλεσμα: "Περίπου 214 αποτελέσματα".

Πήρε μια ανάσα και παραλίγο να πνιγεί από αναρρόφηση καταπίνοντας την παχιά τσίχλα που μετά μανίας προσπαθούσε να ξεφύγει από το ράμφος του. Πέρασαν 2 δευτερόλεπτα σιγής κι ύστερα έγραψε στο search box τη σωστή μορφή της λέξης: "δειγματειλημμένο". Η πικρή πραγματικότητα τον κατακεραύνωσε, όπως ο φιλάνθρωπος Ζευς τον Ασκληπιό: "Η αναζήτηση - δειγματειλημμένο - δε βρήκε κάποιο έγγραφο".

Προσπάθησε για μια στιγμή, αντιγράφοντας τη λογική των ISFJ, να δικαιολογήσει την αγραμματοσύνη των συγγραφέων που μάλλον έβγαλαν το Γυμνάσιο με μέσο, αλλά ύστερα κατάλαβε πως μια παγκόσμια συνωμοσία των Εβραίων, των Illuminati, του Σόρος και του Πάπα για τη στοχευμένη αντικατάσταση του είλημμαι από το ληπτήσομαι δεν ήταν ικανοποιητική εξήγηση, τουλάχιστον όχι σε αυτή την περίπτωση. Όμως εκείνη ακριβώς τη στιγμή ο κούκος του ρολογιού του έσκουξε δώδεκα φορές υπενθυμίζοντάς του πως έπρεπε να τρέξει σαν τον Ace Ventura στην τελευταία σκηνή του When Nature Calls ουρλιάζοντας αλαφιασμένα, αν ήθελε να προλάβει την εξέταση στα Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία.

Πέταξε ένα χλωρό κουκουνάρι στον κούκο, παγίδευσε τα αυτοκρατορικά τζιτζίκια στο πρώτο πρόχειρο σκάφανδρο του 19ου αιώνα που βρήκε μπροστά του, φτυάρισε με το φτυάρι-πόγκο του telemarketing μερικές δεκάδες βιβλία δεξιά-αριστερά για να ανοίξει δρόμο προς το παράθυρο και φούνταρε αναμαλλιασμένος, αντιγράφοντας την καλαίσθητη, πιτερ-τζακσονική παραλλαγή της αυτοκτονίας του Ντένεθορ Β' με σαλτάρισμα από την κορυφή της Γκόντορ, που έκανε την κάσα του Τόλκιν να τρίζει σαν τα πόδια των απετάλωτων τζιτζικιών.

Λίγη ώρα μετά βρισκόταν σε ένα αμφιθέατρο, έτοιμος να ιερεξεταστεί. Ο επί δώδεκα μέρες χαλασμένος κλιματισμός της αίθουσας δεν φάνηκε να τον πτοεί στο ελάχιστο. Σκεφτόταν ότι άλλοι άνθρωποι είχαν αντιμετωπίσει πολύ χειρότερες καταστάσεις στη ζωή τους, όπως για παράδειγμα οι τρωγλοδύτες που χαραμίζουν 20 χρόνια από τη ζωή τους εξορύσσοντας ακατέργαστα διαμάντια τα οποία ανταλλάσσουν με ανθρωποφάγες πολυεθνικές για ένα κομμάτι ψωμί ή η νεόπλουτη Κολωνακιώτισσα που χαράμισε 20 χρόνια από τη ζωή της δίπλα στον ζάπλουτο ετοιμοθάνατο γέρο που αποδείχτηκε Μαθουσάλας για να φάει το 1/10 της περουσίας που του αφαίμαξε σε ένα κολιέ φτιαγμένο από τα προαναφερθέντα ακατέργαστα διαμάντια ή ο Γιώργος Παπανδρέου.

Σε λίγη ώρα μοιράστηκαν τα θέματα. Τα κοίταξε με μισό μάτι. Τα κοίταξε με ολόκληρο μάτι. Τα κοίταξε με τα δυο μάτια. Τα κοίταξε και με το τρίτο μάτι του και τότε όλα έγιναν ξεκάθαρα. Θα έπαιρνε τις απαντήσεις με τον σίγουρο τρόπο: μέσω channeling. Έτσι κι έκανε, αλλά ο πρώτος νεκρός ή κάτι-σαν-νεκρός που άκουσε την επίκλησή του ήταν ο εδροκένταυρος του μαθήματος. Συμβιβάστηκε με τις βουλές της σχεδόν-άλλης-πλευράς και έκανε το αίτημά του μέσα από την προστατευτική κλείδα δυνατά και καθαρά: "Η εξίσωση του Νόμου της Άνωσης που είναι απαραίτητη για το τρίτο θέμα γιατί δεν μας δίνεται;".

Ο σύνδεσμος των δυο κόσμων δέχτηκε το αίτημά του και απάντησε με στόμφο και μεγαλοπρέπεια: "Όχι. Να το θυμηθείτε. Ηλεκτρολόγοι είστε. Αυτά είναι γενικές γνώσεις." Έκλεισε για λίγο τα μάτια του και πήρε μια ανάσα πριν απευθυνθεί ξανά στο πλάσμα: "Ναι. Εδώ όμως είναι η εξέταση των Η/Μ πεδίων, όχι το Ποιος θέλει να γίνει Εκατομμυριούχος". Ο σύνδεσμος οργίστηκε και εμφάνισε μια σειρά κοφτερά, μαύρα δόντια: "Είναι βασικές γνώσεις. Πρέπει να τα ξέρετε από το Γυμνάσιο αυτά", είπε και σιώπησε καθώς γυρνούσε την πλάτη του για να λήξει τη σεάνς.

Εκείνος διατήρησε την ψυχραιμία του, υιοθέτησε ύφος δέκα καρδηναλίων, τριών κριτών χορευτικού τηλεδιαγωνισμού κι ενός αντιπροέδρου της ΠΑΣΟΚινής Κυβέρνησης και αλάλαξε την κατάλυση της τελετής: "Επίσης στο τελευταίο θέμα το -θεωρείστε- στην προστακτική γράφεται με ήτα. Βασικές γνώσεις δημοτικού". Το πνεύμα οργίστηκε, φούσκωσε, το βούλωσε κι εξαφανίστηκε εκνευρισμένο, καθώς εκείνος ψιθύριζε λίγο πριν ξαναβυθιστεί στις απόκρυφες σκέψεις του: "Tu quoque".

Πόσοι ηλεκτρολόγοι χρειάζονται για να φτιάξουν ένα κλιματιστικό;

Τραγιά, καημένα μου τραγιά

Δεξιό αρνί: Θα πάμε Σύνταγμα, ρε;

Αριστερό αρνί: Bah.

Θυμάμαι πως πριν αρκετές βδομάδες, τότε που η αγανάκτησή μου για το δυσοίωνο μέλλον μου είχε χτυπήσει κόκκινο, είχα δεχθεί αρκετές παροτρύνσεις να δημοσιεύσω αυτό.

Προηγήθηκαν κάποιες συζητήσεις στις οποίες μου δόθηκε η ευκαιρία να απαριθμήσω τις προτάσεις μου, οι οποίες τότε ακούγονταν λιγότερο ρεαλιστικές κι από το φινάλε του Χάρι Πότερ, αλλά πολύ πιο καινοτόμες. Θυμάμαι πως είχα πει σε κάποιον τότε: "Ωραία, εγώ θα το γράψω και θα δούμε σε κανα μήνα". Κι ύστερα από μερικές βδομάδες, εντελώς τυχαία, το μάτι μου έπεσε στο group των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα. In your loserface, Τζ. Ρόουλινγκ.

Μετά από τη συγκέντρωση μισού εκατομμυρίου απαυδημένων πολιτών έξω από την ευρύτατη περιοχή της Βουλής την προπερασμένη Κυριακή πίστεψα ότι δεν θα χρειαζόταν να δημοσιεύσω τίποτα σχετικό ξανά. Κι όμως η κατάληξη ήταν αναπάντεχη σαν ταινία του Steven Seagal.

Προχθές, την Κυριακή, γυρνώντας από το Σύνταγμα, έτυχε να ακούσω μια σύντομη κουβέντα μεταξύ δυο γραιών: "Α δεν εχει πολύ κοσμο σήμερα. Το διέλυσαν. Ε κουραστηκαν μαλλον."

Το αποτέλεσμα ήταν να μπω σε έναν δαιδαλώδη, μονοδιάστατο λαβύρινθο έντονου προβληματισμού και διεξοδικής ανάλυσης, τα πορίσματα της οποίας παρατίθενται παρακάτω.

Με γνώμονα τις συγκεντρώσεις αγανάκτησης μπορούμε να κατατάξουμε τους Μπέλληνες πολίτες στις ακόλουθες κατηγορίες:

Αυτοί που παρίστανται και αυτοί που δεν παρίστανται.

Αυτοι που παρίστανται, τώρα, μπορούν με τη σειρά τους να διαχωριστούν σε τρεις υποκατηγορίες:

Αυτοί που παρίστανται για τον χαβαλέ (πιθηκαγκούρια), αυτοί που παρίστανται για να καταστρέψουν τη διαμαρτυρία εκ των έσω (προβιοκάτορες) κι αυτοί που παρίστανται για να πιέσουν με την παρουσία τους και να διαμαρτυρηθούν.

Αυτοί που δεν παρίστανται μπορούν, επίσης, να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες:

Αυτοί που νοιάζονται και στηρίζουν τη διαμαρτυρία νοερά, αυτοί που δεν νοιάζονται (αρνιτιστές) κι αυτοί που την αποδοκιμάζουν (τερψίπρωκτοι).

Προβιοκάτσια: Η δόλια υποκίνηση ενεργειών που αποσκοπούν σε ξέσπασμα βίας, πρόκληση σύγχυσης και εκ των έσω εμφύτευση διασπαστικών τάσεων σε κοινωνικές ομάδες ατόμων και συγκεντρώσεις αυτών. Η προβιοκάτσια διενεργείται πάντα με δόλια διείσδυση στους κόλπους της στοχοποιημένης συγκέντρωσης από καλοπληρωμένους, προβιοφορεμένους λύκους.

Αρνιτισμός: Η τάση για απερίσκεπτη απόρριψη ή αντίσταση με το στανιό (εκ της στάνης) σε προτάσεις ή εντολές. Ο θιασώτης του αρνιτισμού αναγνωρίζεται από τους καναπεδόσχημους γλουτούς του κι από την χαρακτηριστική απάντηση που δίνει εξίσου σε οποιαδήποτε εποικοδομητική ή καταστροφική πρόταση του γίνει, η οποία ομοιάζει με βαριεστημένο βέλασμα: "Bah." (ελλ. "Μπα.")

Για τους αποδοκιμαστές θα σχολιάσω ελάχιστα πράγματα. Στην πλειοψηφία τους είναι ήδη κωματόσκοιλα, οπότε δεν θα έπρεπε να μας ξενίζει ο τομαρισμός τους. Στην παρούσα φάση, κι ενώ στο Σύνταγμα γίνεται σφαγή μετά από επιτυχημένη δράση των κυβαρνητικών προβιοκατόρων, αυτοί θα ετοιμάζονται για κάποιο πάρτι στην Μύκωλο, όπου και σκοπεύουν να περάσουν τους υπόλοιπους 2 μήνες του Καλοκέρατου. Γνήσιοι εκπρόσωποι του Χόμο Σάπιοιενς Σάπιοιενς (βλ. επόμενη ανάρτηση).

Απο άποψη αξιοποίησης χρόνου θεωρώ αποδοτικότερο το να διδάξω στον βρόντο την τέχνη της διαλεκτικής από το να σχολιάσω εκτενώς τους προβιοκάτορες. Αρκεί να αναφέρω το παρακάτω:

Από χθες το Κυνοβόλιο είναι περικυκλωμένο από το αγανακτισμένο πλήθος, το οποίο δεν άφησε πολλές διεξόδους διαφυγής για τους Βολευτές. Οπότε φαντάζομαι πως τους πέρασε από την κοπριά μέσα στο κεφάλι τους να χρησιμοποιήσουν τα υπό του Εθνικού Κήπου τούνελ που συνδέουν το Κυνοβόλιο με την Ρώσικη Εκκλησία στην οδό Φιλελλήνων και το υπόγειο του Μεγάλη Βρετάνια. Καθώς όμως αυτός με τον οποίο τα φάγαμε μαζί και μερικοί ακόμη τόφαλοι δεν θα χωρούσαν στις μουχλιασμένες στοές, η ιδέα έφυγε γρηγορότερα κι από τον καμαριερολάγνο Στρος Καν. Επόμενο ήταν λοιπόν να ξαμολήσουν μερικούς προβιοκράτορες για να προκαλέσουν αρκετή σύγχυση ώστε να φυγαδευθούν τα τομάρια τους σε περίπτωση ανάγκης.

Μετά από το σύντομο σχόλιο θα πηδήξω τους προβιοκράτορες χωρίς τύψεις και θα απευθυνθώ στους αρνιτιστές.

Ανακοινώθηκε νέα επερχόμενη μείωση σε μισθούς και συντάξεις. Σε λίγο καιρό θα σκοτώνεστε με τις γάτες για το ποιος θα πρωτοφάει από τα σκουπίδια.

Σταματήστε να κρίνετε από τον καναπέ το αποτέλεσμα των διαδηλώσεων.

Σταματήστε να λαμβάνετε τις υποθέσεις σαν πραγματικότητα. Η ερώτηση "αν η διαδήλωση δεν πετύχει;" δεν είναι στερεή βάση για να θρονιάσετε τον κώλο σας επί αυτής.

Έχει την ίδια πρακτική αξία με το "αν η γιαγιά μου είχε το Μ...... στο κεφάλι τι θα ήταν;". Μην βιάζεστε να απαντήσετε.



Κι αυτός έχει το Μ στο κεφάλι. Σας μοιάζει για κουμπαράς;


Αντί να αναρωτιέστε για το αν το ποτήρι είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο, σηκωθείτε να το γεμίσετε. Αλλά δεν θα σας υποδείξω εγώ πως να κάνετε τη δουλειά σας. Σαφώς. Αυτό το κάνουν ήδη άλλοι. Απόψε, λοιπόν, ελπίζω να καταλάβετε ότι όχι απλά κοντεύουν να κατασχέσουν τη ζωή την παιδιών σας, αλλά να την καταχέσουν πανηγυρικά. Δράστε κατά βούληση.



Οι "Αγανακτισμένοι" μπορεί να είναι απλά ένα die Mpelle που θα ξεθυμάνει. Από την άλλη, ίσως και να εκραγεί καταπνίγοντας βίαια τόσο τους 300 που κάνουν τους Κινέζους, όσο και τις έμβιες ασπίδες τους, επαληθεύοντας μονομιάς τις παροιμίες: "όποιος δεν έχει μυαλό, έχει πόδια" και "όποιος δεν παίρνει από λόγια, παίρνει από έργα".

Εγώ, πάντως, σίγουρα κέρδισα το στοίχημα που έβαλα τον Απρίλιο. Ο Μπέλληνας ξύπνησε, συσπειρώθηκε με τους ομοίους του, κατάλαβε τα ψεγάδια της Κοπροεδρευόμενης Κυνοβολευτικής Βλημοκρατίας, αγανάκτισε, κατέβηκε στο Σύνταγμα και τώρα διεκδικεί άμεσα τα πολιτικά του δικαιώματα. Διεκδικεί το δικαίωμά του στη ζωή.


Μένος για όλους, φόλα για έναν.

Απόψε μπαίνει τελεία στα κόμματα.

They have guns. We have guts.