Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενδοσχολικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενδοσχολικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

Tu quoque

Αριστερά: Κεφάλα!


"Όταν το λάθος είναι από κοινού αποδεκτό, θεωρείται σωστό;"

Αυτή η ερώτηση βασάνιζε το μυαλό του, καθώς τα κίτρινα μάτια του, γουρλωμένα σαν του Κυριάκου Μητ$τ@κε, κολλημένα σαν ακροδεξιός στο βήμα της Βουλής και κενά σαν το κρανίο πολιτικά χειραφετημένου υπερήλικα ψηφοφόρου, προσπαθούσαν να συνηθίσουν στην ανάγνωση του επιστημονικού συγγράμματος, που είχε περισσότερα ορθογραφικά λάθη ανά γραμμή κι από ρατσιστικό, begging-for-thumbs-up σχόλιο δυσλεκτικού δεκατριάχρονου Έλληνα νεοναζί κάτω από βίντεο στο Youtube με θέμα τους κωφάλαλους Πακιστανούς.

"Δειγματοληπτημένο σήμα;" απόρησε. Σκέτη φρίκη. Τα σωθικά του ανακατεύτηκαν, συσπάστηκαν και περιστράφηκαν, αποτέλεσμα που ως τότε μπορούσε να επιφέρει μόνο ο εκρηκτικός συνδυασμός Αλλου Φαν Παρκ, Μπιγκ Μακ, Κουβά των Κέι Εφ Σι και 500ml Κόκα Κόλα Λάιτ. Η τελευταία φορά που είχε σφυροκοπηθεί τόσο άσχημα από αγραμματοσύνη ήταν σε κάποια συζήτηση σχετικά με τον Βουδισμό, κατά τη διάρκεια της οποίας ακούστηκε η φράση: "Τι; Εκτρέφουν λάμα στο Θιβέτ;".

Έριξε ένα mini headbang βγάζοντας τη μπλούζα του και την περιέστρεψε πάνω από το κεφάλι του σαν οπαδός των Πυξ Λαξ για να συνέλθει. Τα αυτοκρατορικά του τζιτζίκια έτριζαν ανυπόμονα σαν χαλασμένοι μεντεσέδες περιμένοντας να τα βατραχοπεδιλώσει και η φασαρία τους δεν βοηθούσε καθόλου την κατάσταση. Γέμισε ένα νεροπίστολο με το φθηνότερο σπορέλαιο των Lidl και τα ψέκασε για να μετριάσει το τρίξιμο. Στην παρτίδα των τζιτζικοβατραχοπέδιλων, που είχε παραγγείλει από το eBay για μισό cent, όλα τα κομμάτια ήταν 2 νούμερα μικρότερα, πράγμα περίεργο καθώς ο πωλητής με το όνομα hw1749 φαινόταν αρκετά αξιόπιστος, οπότε υπέθεσε πως το λάδι θα βοηθούσε επί προσθέτως τα τζιτζικόποδα να γλιστρήσουν ευκολότερα μέσα στο τζιτζικιβατραχοπέδιλο.

"Δυο τρυγόνια", σκέφτηκε και άνοιξε το κουτί με τις τσίχλες. Διάλεξε την πιο παχιά και την έβαλε στο ράμφος του ενώ αυτή τιτίβιζε απεγνωσμένα. Θυμόταν από παλιά ότι ο εκνευρισμός του μειωνόταν σημαντικά με το μάσημα τσίχλας. Αποφάσισε να κάνει μια σύντομη έρευνα. Φτερουγογράφησε την άγνωστη "λέξη" "δειγματοληπτημένο" που συνάντησε στο επιστημονικό σύγγραμμα μέσα στο search box του Google και πάλεψε με το Enter 3 φορές μέχρι να το πετύχει ανάμεσα στα άλλα πλήκτρα, μιμούμενος ολιγόλεπτη μάχη δακτυλοανάπηρης γριάς με το κουμπί στάσης αστικού λεωφορείου. Ανοιγόκλεισε τις μεμβράνες των ματιών του μπροστά στο αποτέλεσμα: "Περίπου 214 αποτελέσματα".

Πήρε μια ανάσα και παραλίγο να πνιγεί από αναρρόφηση καταπίνοντας την παχιά τσίχλα που μετά μανίας προσπαθούσε να ξεφύγει από το ράμφος του. Πέρασαν 2 δευτερόλεπτα σιγής κι ύστερα έγραψε στο search box τη σωστή μορφή της λέξης: "δειγματειλημμένο". Η πικρή πραγματικότητα τον κατακεραύνωσε, όπως ο φιλάνθρωπος Ζευς τον Ασκληπιό: "Η αναζήτηση - δειγματειλημμένο - δε βρήκε κάποιο έγγραφο".

Προσπάθησε για μια στιγμή, αντιγράφοντας τη λογική των ISFJ, να δικαιολογήσει την αγραμματοσύνη των συγγραφέων που μάλλον έβγαλαν το Γυμνάσιο με μέσο, αλλά ύστερα κατάλαβε πως μια παγκόσμια συνωμοσία των Εβραίων, των Illuminati, του Σόρος και του Πάπα για τη στοχευμένη αντικατάσταση του είλημμαι από το ληπτήσομαι δεν ήταν ικανοποιητική εξήγηση, τουλάχιστον όχι σε αυτή την περίπτωση. Όμως εκείνη ακριβώς τη στιγμή ο κούκος του ρολογιού του έσκουξε δώδεκα φορές υπενθυμίζοντάς του πως έπρεπε να τρέξει σαν τον Ace Ventura στην τελευταία σκηνή του When Nature Calls ουρλιάζοντας αλαφιασμένα, αν ήθελε να προλάβει την εξέταση στα Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία.

Πέταξε ένα χλωρό κουκουνάρι στον κούκο, παγίδευσε τα αυτοκρατορικά τζιτζίκια στο πρώτο πρόχειρο σκάφανδρο του 19ου αιώνα που βρήκε μπροστά του, φτυάρισε με το φτυάρι-πόγκο του telemarketing μερικές δεκάδες βιβλία δεξιά-αριστερά για να ανοίξει δρόμο προς το παράθυρο και φούνταρε αναμαλλιασμένος, αντιγράφοντας την καλαίσθητη, πιτερ-τζακσονική παραλλαγή της αυτοκτονίας του Ντένεθορ Β' με σαλτάρισμα από την κορυφή της Γκόντορ, που έκανε την κάσα του Τόλκιν να τρίζει σαν τα πόδια των απετάλωτων τζιτζικιών.

Λίγη ώρα μετά βρισκόταν σε ένα αμφιθέατρο, έτοιμος να ιερεξεταστεί. Ο επί δώδεκα μέρες χαλασμένος κλιματισμός της αίθουσας δεν φάνηκε να τον πτοεί στο ελάχιστο. Σκεφτόταν ότι άλλοι άνθρωποι είχαν αντιμετωπίσει πολύ χειρότερες καταστάσεις στη ζωή τους, όπως για παράδειγμα οι τρωγλοδύτες που χαραμίζουν 20 χρόνια από τη ζωή τους εξορύσσοντας ακατέργαστα διαμάντια τα οποία ανταλλάσσουν με ανθρωποφάγες πολυεθνικές για ένα κομμάτι ψωμί ή η νεόπλουτη Κολωνακιώτισσα που χαράμισε 20 χρόνια από τη ζωή της δίπλα στον ζάπλουτο ετοιμοθάνατο γέρο που αποδείχτηκε Μαθουσάλας για να φάει το 1/10 της περουσίας που του αφαίμαξε σε ένα κολιέ φτιαγμένο από τα προαναφερθέντα ακατέργαστα διαμάντια ή ο Γιώργος Παπανδρέου.

Σε λίγη ώρα μοιράστηκαν τα θέματα. Τα κοίταξε με μισό μάτι. Τα κοίταξε με ολόκληρο μάτι. Τα κοίταξε με τα δυο μάτια. Τα κοίταξε και με το τρίτο μάτι του και τότε όλα έγιναν ξεκάθαρα. Θα έπαιρνε τις απαντήσεις με τον σίγουρο τρόπο: μέσω channeling. Έτσι κι έκανε, αλλά ο πρώτος νεκρός ή κάτι-σαν-νεκρός που άκουσε την επίκλησή του ήταν ο εδροκένταυρος του μαθήματος. Συμβιβάστηκε με τις βουλές της σχεδόν-άλλης-πλευράς και έκανε το αίτημά του μέσα από την προστατευτική κλείδα δυνατά και καθαρά: "Η εξίσωση του Νόμου της Άνωσης που είναι απαραίτητη για το τρίτο θέμα γιατί δεν μας δίνεται;".

Ο σύνδεσμος των δυο κόσμων δέχτηκε το αίτημά του και απάντησε με στόμφο και μεγαλοπρέπεια: "Όχι. Να το θυμηθείτε. Ηλεκτρολόγοι είστε. Αυτά είναι γενικές γνώσεις." Έκλεισε για λίγο τα μάτια του και πήρε μια ανάσα πριν απευθυνθεί ξανά στο πλάσμα: "Ναι. Εδώ όμως είναι η εξέταση των Η/Μ πεδίων, όχι το Ποιος θέλει να γίνει Εκατομμυριούχος". Ο σύνδεσμος οργίστηκε και εμφάνισε μια σειρά κοφτερά, μαύρα δόντια: "Είναι βασικές γνώσεις. Πρέπει να τα ξέρετε από το Γυμνάσιο αυτά", είπε και σιώπησε καθώς γυρνούσε την πλάτη του για να λήξει τη σεάνς.

Εκείνος διατήρησε την ψυχραιμία του, υιοθέτησε ύφος δέκα καρδηναλίων, τριών κριτών χορευτικού τηλεδιαγωνισμού κι ενός αντιπροέδρου της ΠΑΣΟΚινής Κυβέρνησης και αλάλαξε την κατάλυση της τελετής: "Επίσης στο τελευταίο θέμα το -θεωρείστε- στην προστακτική γράφεται με ήτα. Βασικές γνώσεις δημοτικού". Το πνεύμα οργίστηκε, φούσκωσε, το βούλωσε κι εξαφανίστηκε εκνευρισμένο, καθώς εκείνος ψιθύριζε λίγο πριν ξαναβυθιστεί στις απόκρυφες σκέψεις του: "Tu quoque".



Πόσοι ηλεκτρολόγοι χρειάζονται για να φτιάξουν ένα κλιματιστικό;

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Aίλλα τυ γήναιτε;

Γάντι δακτυλογράφησης με αυτόματο ορθογραφικό έλεγχο.

/!\ Η παρούσα ανάρτηση απευθύνεται σε όσους έχουν βγάλει δημοτικό. /!\ Explicit Content. Parental Advisory Needed.

AzPc mOo, ed0 k pl keRoOli i8eLa n xoCo giAutO t 8ematOolini gt eXi arXiCi n mOo ti diNi st nEvrako0linia + dN 8 ad3w g pl...!!!!

Λουστείτε τα τώρα αμόρφωτα ζωντόβολα, όπως λούζομαι καθημερινά τα πιθηκίστικα σχόλιά σας σε κάθε γωνιά του κυβερνοχώρου.

Αγροίκλις: Τρεντουλίνικη διάλεκτος της Δημιοτικής γλώσσας που χρησιμοποιείται στις κυβερνοσυνομιλίες μεταξύ αγροίκων, αγράμματων τρεντουλοεφήβων και παλιμπαιδικών μαντραχαλάδων που ποθούν διακαώς να θεωρούνται από τη μάζα "in". Τα λίγο-πολύ γνωστά σε όλους μας χαρακτηριστικά αυτής θα αναλυθούν εκτενώς παρακάτω.

Δημιοτική: Η τελική λύση στο πρόβλημα της διγλωσσίας. Αυξήθηκε σημαντικά το κύρος της την εποχή των γλωσσικών μεταρρυθμίσεων, καθώς ήταν η γλώσσα που μιλούσε το κοπάδι και ήταν σαφώς ευκολότερη από τη γλώσσα των λογίων. Κατάφερε να απαλλάξει σαν δήμιος τους Μπέλληνες από περιττές, αρχαΐζουσες λέξεις και φράσεις που τους έκαναν τη ζωή δύσκολη, ακολουθώντας το μοτίβο: "Πονάει χέρι; Κόψει χέρι!".

Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των Αγροίκλις είναι:


α) Η χρήση αποκλειστικά και μόνο λατινικών χαρακτήρων και αραβικών αριθμητικών ψηφίων στη γραφή των λέξεων. Συνηθίζεται η χρήση του i για κάθε ήχο "ί" και του e για κάθε ήχο "έ". H αντικατάσταση των ελληνικών χαρακτήρων από τους λατινικούς ή τα αραβικά αριθμητικά γίνεται σύμφωνα με τον Κανόνα τού Υψωμένου Φαλλού.


Για παράδειγμα:

α =Τρεντουλομετασχηματισμός=> a ή 4,
β =ΤΜΣΧ=> b ή v,
γ =ΤΜΣΧ=> g ή z,
θ =ΤΜΣΧ=> th ή 6 ή 8,
ξ =ΤΜΣΧ=> x ή j ή 3,
ο =ΤΜΣΧ=> o ή 0,
ου =ΤΜΣΧ=> u ή Οο ή οΟ ή οο ή ΟΟ ή 0ο ή 00 ή 0Ο ή Ο0,
σ/ς =ΤΜΣΧ=> C ή s



β) Η αντικατάσταση των σημείων στίξης από συμπλέγματα συμβόλων.


Για παράδειγμα:

. /τελεία απλή/ =ΤΜΣΧ=> .. ή ... ή .... και πάει λέγοντας
. /τελεία πεσίματος/ =ΤΜΣΧ=> ..!! ή ...!!! ή ...!! ή ..!!! και πάει λέγοντας
; /ερωτηματικό απλό/ =ΤΜΣΧ=> ?
; /ερωτηματικό πεσίματος/ =ΤΜΣΧ=> ..? ή ..?? και πάει λέγοντας
, /κόμμα απλό/ =ΤΜΣΧ=> /ελαφρύ χτύπημα τής spacebar/
, /κόμμα πεσίματος/ =ΤΜΣΧ=> /διπλό χτύπημα τής spacebar/
... /αποσιωπητικά απλά/ =ΤΜΣΧ=> .. ή ...
... /αποσιωπητικά πεσίματος/ =ΤΜΣΧ=> .... ή ...... ή ............. ή .................. και πάει λέγοντας
! /θαυμαστικό απλό/ =ΤΜΣΧ=> !! ή !!!
! /θαυμαστικό πεσίματος/ =ΤΜΣΧ=> ..!! ή ...!!! ή ...!! ή ..!!! και πάει λέγοντας


Ο έμπειρος μελετητής θα παρατηρήσει ότι ο Τρεντουλομετασχηματισμός επιφέρει το ίδιο αποτέλεσμα στην τελεία πεσίματος και στο θαυμαστικό πεσίματος. Η άνω τελεία και οι άνω-κάτω τελείες χρησιμοποιούνται κάθε φορά που ο Τσακ Νόρις φιλάει ένα νεογέννητο αρμαντίλο στο μέτωπο.


γ) Τα φωνήεντα σε οποιαδήποτε συλλαβή, πέραν της πρώτης, διαγράφονται παντελώς ή αναγράφονται επιλεκτικά, σύμφωνα και πάλι με τον Κανόνα τού Υψωμένου Φαλλού. Χάριν ευφωνίας είναι πιθανό να προστεθεί μια υποκοριστική ή σουπερυποκοριστική κατάληξη στις λέξεις (για παράδειγμα -Ooli ή -OoliNi).


δ) Η αντικατάσταση του συνδέσμου "και" από τον χαρακτήρα τής πρόσθεσης "+".


ε) Ένα πλήθος άλλων ατομικών ιδιαιτεροτήτων που ακολουθούν ακλόνητα τον Κανόνα τού Υψωμένου Φαλλού.

Για την ιστορία, βέβαια, λέγεται πως τ'αγροίκλις ξεκίνησαν σαν μια απεγνωσμένη προσπάθεια ψηφιακής επικοινωνίας των χρηστών που δεν είχαν στο σύστημά τους ελληνικές γραμματοσειρές. Ύστερα επεκτάθηκαν από το internet στα SMS και γενικότερα στον κυβερνοχώρο της επικοινωνίας. Ήδη άρχισε να γίνεται και προφορικά η αντικατάσταση συχνών εκφράσεων από τις αντίστοιχες τρεντουλομετασχημετισμένες τους. (Για παράδειγμα: τέλος πάντων =ΤΜΣΧ=> τέσπα).


Εγώ θα κάνω ένα βήμα παραπέρα και θα προσομοιώσω προς τέρψη και ενημέρωσή σας έναν μελλοντικό, προφορικό διάλογο στ' αγροίκλις.

-GioRg pOo C ri? /Γιόργ πού σ ρί;/
-Ep giAnn t kAnC? /Έπ Γιάνν τί κάνς;/
-Kl mwre t idia.. /Κλ μωρέ τ ίδια/
-N vgOome t vrdi n t pOom!! /Ν βγούμε τ βρδι ν τ πούμ!/
-Ni t leme t vrdi /Νι τ λέμε τ βρδι/

*Ο τονισμός των φθόγγων είναι αυθαίρετος*

Μήπως οι φράσεις μέσα στις καθέτους δε σας κάθονται καλά στ' αυτί; Τυροβλαχοφέρνουν; Αγχωθήκατε, λατινίζοντες τσομπαναρέοι;

Ναι, αγχωθήκατε, όπως και αρκετοί άλλοι, όταν διαπίστωσαν αυτό που μόλις παρατηρήσατε και τελικά αποφάσισαν τρομοκρατημένοι να γυρίσουν, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, το πληκτρολόγιο στα ελληνικά. Ήταν περήφανοι. Τώρα έγραφαν αγροίκλις με ελληνικούς χαρακτήρες.

Σιγά-σιγά τα αποτελέσματα της μακροχρόνιας ηλιθιότητας άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια, με πρώτο και κύριο την ανορθογραφία. Θα αναρωτηθεί, ίσως, ο αναγνώστης αν υπάρχει όντως κάποιος σημαντικός λόγος για τον οποίο θα έπρεπε να γράφουμε ορθογραφημένα, αλλά εγώ θα του λύσω άμεσα την απορία με μια προσομοίωση διαλόγου ανάμεσα σε έναν πρώην χρήστη των αγροίκλις και σε έναν καλό γνώστη τής ορθογραφίας.

*Μέσα σε καθέτους θα αναγράφεται η ορθογραφημένη φράση*

-Ελα Μαρια τι γινετε; /Έλα, Μαρία, τι γίνεται;/
-Γεια! Μια χαρά. Εσύ;
-Κλ μωρε κανω παιδακια στ φουρνο /Καλά μωρέ, κάνω παϊδάκια στον φούρνο./
-Κάνεις παιδάκια στον φούρνο;
-ΛΟΛ!! Οχι κλ παιδακια κανω!! Εσυ; /*Γελώντας* Όχι καλέ, παϊδάκια κάνω! Εσύ;/
-Εγώ κάθομαι εδώ και βλέπω τηλεόραση.
-Κ εγω εβαλα μεσημεριανα στ ΝΕΤ. ειδες τελικα? τ πιανο. /Κι εγώ έβαλα μεσημεριανά στη ΝΕΤ. Είδες τελικά; Το πιάνω./
-Τι πράγμα; Ποιο πιάνο;
-Τ πιανο τ καναλι!! /Το πιάνω το κανάλι!/
-Εννοείς το πιάνεις; Ε πώς να καταλάβω..
-Δν κτλβ το σχολειο σ!! /Δεν κατάλαβα το σχόλιό σου!/
-Τι σχέση έχει το σχολείο μου;
-ΛΟΛ!! Αστο δε μπορουμε να κτλβουμε τι λεμε!! Αχ να κ ο καλος μ!! ηρθε!! /*Γελώντας* Άσ' το, δε μπορούμε να καταλάβουμε τι λέμε! Αχ, να κι ο καλός μου! Ήρθε!/
-Ο κάλος σου;
-ΛΟΛ!! Ξεκωλα μη με πειραζεις ρι!! /*Γελώντας* Ξεκόλλα, μη με πειράζεις!/
-Ξέκωλα; Αυτές στο μεσημεριανό λες;
-Τέσπα!! Εδωσα φυσικη σμρ με τ Νικη!! Στ πρωτο θεμα ελεγε θεωρειστε λεπτες σφαιρικες επιφανειες και κατσε ν δω τ αλλο εγραφε ν σ πω!! /Τέλος πάντων! Έδωσα φυσική σήμερα με τη Νίκη! Στο πρώτο θέμα έλεγε: "Θεωρήστε λεπτές σφαιρικές επιφάνειες" και κάτσε να δω τι άλλο έγραφε για να σου πω!/
-Εσύ και η Νίκη θεωρείστε λεπτές σφαιρικές επιφάνειες; Την κυτταρίτιδα στον κώλο σας δεν την είδαν;

[Και το βιολί βιολάκι.]

Αφού δε διαφωνείτε πια στην απαραίτητη χρήση της ορθογραφίας, θα σας παρακαλούσα να κάνετε τον κόπο να ανατρέξετε σε αυτό το link ( http://www.kybernografoi.gr/passages/spell.html ) για να θυμηθείτε ξανά τα στοιχειώδη της ορθής γραφής κειμένων. Αυτό θα είναι εγγυημένα το πρώτο σας βήμα προς την επιτυχία. (Η εγγύηση δεν καλύπτει άτομα με εκ γενετής ή επίκτητη παράλυση των κάτω άκρων.)


Εδώ, λοιπόν, θεωρώ ότι εκτέλεσα το χρέος μου απέναντί σας. Έκανα μια παραδειγματική ανασκόπηση της ορθογραφίας για να αποφευχθεί η ορθοσκόπηση της αναγραφής.

Βρισκόμαστε στο πεδίο μάχης ενός πολέμου μυαλών και ο καλύτερος τρόπος να πάρουν οι αντίπαλοι θετικό αποτέλεσμα είναι να κάψουν τα εφόδιά μας. Και, πιστέψτε με, το άχυρο αρπάζει εύκολα.

Σας προειδοποίησα, σας συμβούλεψα και ευελπιστώ ότι θα με ακούσετε και θα εντρυφήσετε βαθύτατα στα λόγια μου, γιατί αν ήθελα να τα αγνοήσετε θα τα έγραφα σαν υποπαράγραφο σε κάποια άδεια χρήσης EULA. Αν τα παραβλέψετε θα πάρω τα βουνά. Και δεν είμαι διόλου διατεθειμένος να τα επιστρέψω.

(σ.σ. Άδεια χρήσης EULA: Πολυσέλιδο κατεβατό που εμφανίζεται στην αρχή της εγκατάστασης ενός νέου προγράμματος, το οποίο ο χρήστης πηδάει διπλοπεταλιάζοντας το κουμπί "I accept" και στο οποίο συμπεριλαβάνεται συνήθως κάποιο καταστατικό πώλησης της ψυχής του στον διάολο. Λέγεται πως ο Τσακ Νόρις έχει διαβάσει κάθε τέτοια άδεια στον πλανήτη.)


Και να θυμάστε, aZpOoliNia, ότι η αξία της ορθογραφίας είναι καθαρά ετυμολογική. "Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει" λέει η παροιμία και θα πρέπει να υποτάξουμε πρώτα τη γλώσσα μας για να αλλάξουμε από κοπάδι σε κοπίδι. Δυο λέξεις που διαφέρουν μονάχα σε ένα φθόγγο.


Μέχρι τότε όμως:

Ορθώς οι "μάντρες" γράφονται με "άντρες".




T leme.....!!! LOL....!!!

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

Μόνο με Τανκ

"Δε μπαίνω στο Πολυτεχνείο ούτε με Τανκ ε;"


- Ισόθεε, τρισυπόστατε, νόμιμε κυρίαρχε της χώρας και του σύμπαντος κόσμου, εγώ ο ταπεινός σας σκλάβος και τουαλετοτρίφτης αναφέρω: Ο ραδιοφωνικός μας δέκτης λαμβάνει συνεχώς ένα επαναλαμβανόμενο και πιθανώς κρυπτογραφημένο μήνυμα, που με βάση τους διαστρονομικούς υπολογισμούς των υπεράριων και φυλετικά ανώτερων Στειρατιωτικών Αναλυτών μας προέρχεται από τους σιχαμερούς μπανανοχίπιδες του Πολυτεχνείου. Το μήνυμα αναφέρει: "Εδώ Πολυτεχνείο".

- Καταστρέψτε, λιώστε, εξαφανίστε, συντρίψτε, πυρπολήστε, ποδοπατήστε, ξεζουμίστε, απειλήστε, εξαχνώστε, σουβλίστε, συλλάβετε και ανακρίνετέ τους αμέσως.

- Με αυτή ακριβώς τη σειρά αφέντη και διδάσκαλε;

- Αυτοσχεδίασε ανίκανε. Χάσου από μπροστά μου τώρα, πάρε πρωτοβουλίες και εξήγησέ μου αμέσως τι στης μάνας τους είναι αυτό το Χνίο που πουλάνε;



Εδώ Πωλείται CH4Ni3O7: Η φράση που προκάλεσε τη δικαιολογημένη αγανάκτηση του απόλυτου Μπέλληνα πηδηκτάτωρα Παπαδόπουλου. Πιθανολογείται ότι οι φοιτητές του τμήματος Χημικών Μηχανικών σχεδίαζαν να εφοδιάσουν την αλυσίδα καταστημάτων Ζάρα με λιγδερά κομμάτια του πράσινου λίθου Ζαρατίτη, χημικής φόρμουλας CH4Ni3O7, με στόχο να δηλητηριάσουν τον ισόθεο άρχοντα που ήταν αλλεργικός στο νικέλιο και εθισμένος στο κρος ντρέσσινγκ (σ.σ. το κρος ντρέσσινγκ δεν είναι σως με κομμάτια από το Τίμιο Ξύλο).

Αυτή η διαφημιστική καμπάνια των φοιτητών του Πολυτεχνείου οδήγησε τον πηδηκτάτωρα να εγκαθιδρύσει την τάνκση με την εξαπόλυση των εκλεπτυσμένων, φιλοσοφημένων και εκ γενετής ευγενικών μελών της Αστυανομίας εναντίον του χάους και της καταστροφής.

Τάνκση: Το αντίθετο του χάους, της καταστροφής και της ατανκσίας. Η ευγενής ισορροπία. Συμβολίζεται συνήθως με ένα άρμα μάχης παρκαρισμένο πάνω σε μια καγκελόπορτα και πτώματα φοιτητών. Αποτέλεσε τη δια πυρός και σιδήρου λύση που έδωσε στην εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου ο Μπέλλην πηδηκτάτωρας. Θεωρήθηκε άμεση εφαρμογή της προφητικής απάντησης που εξέλαβε προ αιώνων από την Πειθεία (βλέπε επόμενη ανάρτηση), μετά από την ερώτησή του: "Βρες μου ένα τρόπο να μπω φέτος στο Πολυτεχνείο με πέντε χιλιάδες μόρια".

Πηδηκτάτωρας: Ο τίτλος του Μπέλληνα που κατέλαβε την εξουσία με τη βοήθεια του Στειρατού. Η λέξη λέγεται ότι προέρχεται από την ιστορική του φράση, όπως αυτή ειπώθηκε τη στιγμή που έβγαινε με τις κλωτσιές και ο τελευταίος Μπέλλην Πωλειτ'ηΚως (βλέπε επόμενη ανάρτηση) από την αίθουσα του Βολευτηρίου: "Έλα να αδειάζουμε σιγά-σιγά. Πιο χαρούμενο βήμα. Πηδηχτά τώρα!". Σύμφωνα με γνώμες τρίτων, η λέξη αντικατοπτρίζει τον στειρατιωτικό νόμο που υπενθύμιζε στους Μπέλληνες σκλάβους τις χρονικές περιόδους κατά τις οποίες τους επιτρεπόταν το χοροπήδημα.

Τελικά το λαθρεμπόριο Ζαρατίτη καταλύθηκε την ιστορική ημέρα της 17ης Νοεμβρίου 1973, όταν ο πηδηκτάτωρας Παπαδόπουλος κατάφερε να μπει επιτέλους στο Πολυτεχνείο, πατώντας επί πτωμάτων, και να εκπληρώσει υπό τη μουσική υπόκρουση σπασμένων οστών το όνειρο της ζωής του.

Αυτό το γεγονός κατέλαβε τη δεύτερη θέση στη λίστα των σημαντικότερων στιγμών της ζωής του, αμέσως κάτω από τη λήψη της εξουσίας από τους Μπέλληνες βολευτές (την 21η Απριλίου 1967) και αμέσως πάνω από τη λήψη των δυο τελευταίων συλλαβών του επωνύμου του στην αιτιατική ( την 30η Δεκεμβρίου 1975) από το πενταμελές εφετείο Αθηνών.

Σήμερα, 37 χρόνια μετά από αυτή την ιστορική νίκη της Ελληστρικής Αστυανομίας απέναντι στο λαθρεμπόριο και της υπεροχής του φασεισμού απέναντι στην ατανκσία, αποκαλύπτουμε την κρυπτογραφημένη και μερικώς ανορθόγραφη προφητεία που αναφέρθηκε περίπου exp(log(χξς)) φορές κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και πέρασε απαρατήρητη από τα μάτια των θεματοφυλάκων του Έθνους και της Πίστεως.

Απέναντι στο ιερό σύνθημα "Μπελλάς Μπελλήνων Χρυσαρνιών" του φασεισμού, τα αντίχριστα κουμμούνια είχαν αντιτάξει το κίβδηλο έκτρωμα "Ψωμί Παιδεία Ελευθερία". Κι αν δυσκολεύεστε ακόμη να διακρίνετε την ανορθόγραφη εσχατολογική προφητεία για την έλευση του αντιχρίστου, θα σας την αποκαλύψω αμέσως: " ΨΩΜΙ πΑιΔεΙα ΕΛευθεριΑ".

Φασεισμός: "Αιρχόμασται κε θα τρέμμυ οι γει". Κίνημα που αντλεί την ισχύ του από τις σεισμικές δονήσεις που προκαλεί ο συντονισμένος βηματισμός εκατομμυρίων σκλαβωμένων προβάτων που οδεύουν προς νυχτερινή αφόδευση ή επιστρέφουν από αυτή, υπό το επιβλητικό, επαναλαμβανόμενο μοτίβο της υποηχητικής νότας Φα, γνωστής και ως Καφέ Νότας, στα μεγάφωνα του στειρατοπέδου συγκέντρωσης. (σ.σ. η Φα του φασεισμού είναι απλή συνωνυμία με την ακουστική νότα φα)



Leopard 1A2. Και μπείτε στο Πολυτεχνείο με την πρώτη !

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

Such a M-Peach


Μανιταροπριγκίπισσα Peach

Προσοχή



Αυτή η ανάρτηση απαιτεί γνώση παλιότερης ανάρτησης που μπορείτε να διαβάσετε εδώ: http://erevierax.blogspot.com/2009/06/blog-post.html

Μια η ώρα το μεσημέρι κι ο ήλιος ντάλα. Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή καμήλα. Και τι καμήλα; Υδρόβια Βακτριανή του Νιαγάρα. Με δυο καμπούρες.


Τώρα όμως πλησίαζε η ώρα της. Λίγο ακόμη ήθελε μέχρι να ανέβει στην κορυφή. Εκεί ψηλά, πάνω σε έναν από τους επιβλητικούς γκρι λασπόπυργους εκείνης της πανεπιστημιούπολης, βρισκόταν το μπουντουάρ της πριγκιπέσσας Μ-Peach. Σκέφτηκε ότι βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση. Ήταν σίγουρος ότι κανένας δράκος δε θα είχε τοποθετηθεί, αλυσοδεμένος από τα αχαμνά, στην είσοδο για να τη φυλάει. "Εδώ δεν άντεχε να τη φιλάει άντρας, θα άντεχε ο δράκος;", σκέφτηκε και ξεκαβαλίκεψε τη καμήλα του.

M-Peach (ελληνιστί: Μπίτς): Ζωντανό αρχετυπικό φουσκωτό ανθρώπινο ομοίωμα της θεόχαζης Μανιταροπριγκίπισσας Peach, δευτεραγωνίστριας γνωστής ατέλειωτης σειράς βιντεοπαιχνιδιών που βρίσκεται υπό τον απόλυτο μετοχικό έλεγχο τού Χάιλάντερ. Εδώ και αιώνες τη συναντάμε να τρέχει αγωνιωδώς για την ελευθερία της μέσα σε μια ρόδα για χάμστερ. Στον ελεύθερο χρόνο της αρέσκεται στο να χάνεται σε ευθείς διαδρόμους μέσα σε ανήλιαγα κάστρα και να κραυγάζει με αλυχτά για τη σωτηρία της από τον σωτήρα της Υπερ-Μάριο το Ελληνόπουλο. Ο εγκέφαλός της έχει τις διαστάσεις ενός ροδάκινου (βαρβαριστί: peach) κατηγορίας μεγέθους M (ελληνιστί: μίντιουμ). Η διάθεσή της παρουσιάζει διακυμάνσεις, ανάλογες με το είδος μανιταρόσπορου που καταναλώνει, συνήθως από θεόχαζη γεροντοκόρη σε θεόχαζη σκύλα και τούμπαλιν.


Ο φανταστικός-αρχετυπικός-χολυγουντιανός-κοντός-άσχημος συμπολεμιστής του, ο Γαβριέλος, ξεκαβαλίκεψε κι αυτός το κοκκινότριχο λάμα του και ακόνισε το οκταδιάστατο chakram του πάνω σε λέπια αρσενικής ιπτάμενης πέστροφας των Ιμαλαΐων. "Θα θωπεύσεις σάρκα γριας m-peach απόψε" ψιθύρισε φαφούτικα στο γεροντοφάγο λάμα του κι εκείνο έτριξε τα δόντια του λυσσαλέα, όσο ο καμηλοκαβαλάρης ακόνιζε το κατάνα του πάνω στην ψόφια ιπτάμενη πέστροφα. Σούφρωσε εξοργισμένος το ράμφος του, κοιτάζοντας το ξεζουμισμένο ιπτάμενο κουφάρι, και ψέλλισε: "Δεν έχει ζουμάκι!". Ο Γαβριέλος προχώρησε και τράβηξε ένα άππερκατ με σιδηρογροθιά στο ράμφος τού καμηλοκαβαλάρη για παρηγοριά και καλή τύχη. Εκείνος αυτοκοπάνησε με τη ξεζουμισμένη πέστροφα το ράμφος του για να ενισχύσει την ευχή. "Είναι καλός οιωνός. Θα χυθεί ζουμί γριας απόψε!", είπαν με μια φωνή καθώς κατευθύνονταν προς την είσοδο του πύργου.


Ανέβηκαν πολλά σκαλοπάτια. Τόσα πολλά που ο κατοικίδιος Μπέλληνας, που πάντα τον συντρόφευε στις εξορμήσεις του, είχε πετάξει τη γλώσσα έξω και βέλαζε αγκομαχώντας σαν να τον ποδοπατούσε αφρικανικός ελέφαντας χορεύοντας Kalinka. Ίσως βέβαια να έφταιγε το γεγονός ότι ήταν απετάλωτος, αλλά ο αφέντης του δεν είχε χρόνο για προβατοπετάλωμα εκείνη τη στιγμή. Του τράβηξε μια κλωτσιά και τον πέταξε από το παράθυρο, 18 ορόφους ψηλά, για να ξεκουραστεί στο έδαφος, δίπλα στη καμήλα και το λάμα. Ο Μπέλληνας έπεφτε για 6 λεπτά και ύστερα έσκασε ασφαλής με το παραγεμισμένο με αφρολέξ κρανίο του πάνω στην άσφαλτο. Ένα βέλασμα ευχαρίστησης ακούστηκε τη στιγμή που οι δυο πολεμιστές έφταναν στην κορυφή του πύργου. Δεν είχαν χρόνο για χάσιμο. Είχαν πάει εκεί για μπίζνες. Για να δει το γραπτό του.


Έξω από το κελί της M-Peach είχαν μαζευτεί κάθε καρυδιάς καρύδια. Κοίταξε καλά και στο βάθος διέκρινε και μερικά φυστίκια. Δεν του άρεσε καθόλου το θέαμα. Δεν ήταν Αιγίνης. Προχώρησε μαζί με τον κοντό ακόλουθό του προς το τέρμα τού διαδρόμου για να πάρει σειρά. Κάθε δυο βήματα ακουγόταν η τελετουργική φράση εξορκισμού της δαιμονικής γεροντοκόρης που εξουσίαζε τις τύχες τους: "Α κι εσένα με 3 σε έκοψε. Κι εμένα.". Έβγαλε το αριθμητήρι του και μέτρησε 12 άτομα να περιμένουν στην ουρά. Αμέτρητα ακόμη και με τη χρήση όλων των δαχτύλων και των δυο χεριών του. Δεν είχε ξαναδεί τέτοια ουρά ούτε σε πιάνο.


Έκατσαν σε ένα παγκάκι να ξαποστάσουν. Ο χρόνος κυλούσε αργά και βασανιστικά, σαν μισή σταγόνα αποστάγματος φαιάς ουσίας από στιμμένο εγκέφαλο πολιτικού. Ξάπλωσε το υπεργυμνασμένο, τσακνορίσιο κορμί του στο παγκάκι για ένα λεπτό, όσο ο ακόλουθος ετοίμαζε μερικά ξερά παξιμάδια για τον αφέντη του. Ξαφνικά η πόρτα του κελιού άνοιξε και μια παγερή σιωπή κάλυψε τη βαβούρα των ξηρών καρπών που περίμεναν στην ουρά. Εκείνος δεν έδωσε σημασία. Παρέμεινε ξαπλωμένος. Μια βαριά σκιά κάλυψε σιγά-σιγά το κορμί του. Ένιωθε τόσο ασφυκτικά, όσο το μαξιλάρι του καναπέ του Οβελίξ. "Ηλιοθεραπεία κάνεις;", είπε μια φωνή που έμοιαζε με γρατσούνισμα ξεκούρδιστου μπουζουκιού.


Σήκωσε το βλέμμα του αγέρωχα και η ματιά του διασταυρώθηκε με αυτή του όντος. Ήταν απερίγραπτη στιγμή. Η m-peach στεκόταν μπροστά του ντυμένη σαν τον Βασιλιά Καρνάβαλο και είχε κάνει μια απελπισμένη προσπάθεια να τον ειρωνευτεί πρώτη! "Λαμποθεραπεία" απάντησε εκείνος, αλλά ΑΥΤΟ είχε ήδη φύγει για να ξαναχωθεί στο κελί της. "Κοντεύει η ώρα σου ΠΡΑΓΜΑ" σκέφτηκε και ξαναξάπλωσε πάνω στο παγκάκι.


Λίγες στιγμές αργότερα μια κοπελίτσα σύρθηκε από το κελί της γεροντοκόρης και μέσα από τους λυγμούς της οι ξηροί καρποί κατάφεραν να αποσπάσουν την πληροφορία: Της κατέβασε το βαθμό από 3 σε 2, επειδή ζήτησε αναβαθμολόγηση. Εκείνος δεν απόρησε. Ήταν αναμενόμενο άλλωστε. Σηκώθηκε και πλησίασε στην πόρτα του κελιού. Τώρα ήταν η σειρά του να βγει στη σκηνή. Άλλη μια κοπέλα βγήκε από το θάλαμο, ξεσκισμένη από τα πιρούνια της Ελίζαμπεθ Μπάθορι. "Εμένα δε μου είχε βάλει καν βαθμό. Έγραψε ότι δεν προσήλθα." κατάφερε να ψελλίσει, λίγο πριν τραβήξουν το κουφάρι της οι ξηροί καρποί για περισσότερη ανάκριση. Άνοιξε τη πόρτα και μπήκε μέσα. Ύστερα την έκλεισε, κλείδωσε και κατάπιε το κλειδί. Ήταν ώρα για μάχη.


Αυτός είναι ο διάλογος που ακολούθησε:


Ερεβιέραξ -"Χαίρετε. Τι κάνετε;"


Μπίτς - "Εδώ, περιμένουμε να φύγετε και να μη μας βασανίζετε άλλο."


Ε-"Εμείς σας βασανίζουμε; Για ποιο λόγο;"


Μ-"Καλοκαιριάτικα έρχεστε να δείτε τα γραπτά σας."


Ε-"Έχουμε και καλύτερα πράγματα να κάνουμε. Αύριο δίνουμε μάθημα υπόψιν. Γιατί δε τα διορθώσατε νωρίτερα;"


Μ-"Ήταν πολλά. Τέλος πάντων τι θέλεις εδώ;"


Ε-"Να δω το γραπτό μου προφανώς. Δυο ώρες αυτό περιμένω." (της δίνει την φοιτητική κάρτα για εξακρίβωση στοιχείων)


Μ-"Γιατί θες να το δεις;" (ψάχνει κάτι πεταμένα χαρτιά πάνω στο γραφείο)


Ε-"Γιατί, προφανώς, περίμενα μεγαλύτερο βαθμό."


Μ- "Πόσο πήρες;"


Ε- "Τρια."


Μ- "Α εδώ είναι. Για να δούμε τι έγραψες." (διαβάζει το γραπτό)


Ε- "Περίμενα αρκετά παραπάνω. Φυσικά δεδομένου του ότι είδα στο βιβλίο ότι αυτά που έγραψα ήταν σωστά, μετά το τέλος της εξέτασης."


Μ- "Αυτά που γράφεις είναι λάθος."


Ε- "Γιατί είναι λάθος; Στις σημειώσεις διάβασα ακριβώς αυτά."


Μ- "Ποιες σημειώσεις; Εγώ δε δίνω σημειώσεις."


Ε- "Το έχω παρατηρήσει. Αν δίνατε μπορεί και να καταλαβαίναμε. Εγώ πάντως έγραψα στις σημειώσεις ό,τι άκουγα στο αμφιθέατρο. Από το μυαλό μου δεν τα έβγαλα."


Μ- "Δε ξέρω τι σημειώσεις έγραψες και δε με νοιάζει. Εγώ σας έδωσα βιβλίο για να διαβάσετε."


Ε- "Ναι. Και το διάβασα και δεν κατάλαβα λέξη. Είναι υπερβολικά δυσνόητο. Γι'αυτό κατέφυγα στις σημειώσεις."


Μ- "Δυσνόητο; Είσαι ο πρώτος που μου το λέει. Τόσα παιδιά μού λένε να μη το αλλάξω επειδή είναι πολύ καλό. Κι εγώ έχω κάνει έρευνες πάνω σε αυτό."


Ε- "Δε με ενδιαφέρει τι λένε τα άλλα παιδιά. Μπορείτε να διαπιστώσετε ότι μεταφράστηκε με Systran. Διαβάστε εδώ." (της δείχνει στο βιβλίο την απάντηση στο θέμα που του είχε διαγράψει σαν λανθασμένο)


Μ -"Μμμμμ κατσε."


Ε- "Το κείμενο έχει συντακτικά, γραμματικά και εννοιολογικά λάθη. Δεν καταλαβαίνω γρι. Μέχρι και οι γραφικές παραστάσεις έχουν περιγραφεί λάθος. Η μετάφραση είναι χάλι μαύρο."


Μ- "Ναι έχεις δίκιο."


Ε- "Ναι γι'αυτό διάβασα από τις σημειώσεις." (τον διακόπτει)


Μ- "Αυτό το βιβλίο το διδάσκουν στην Αμερική και την Αγγλία στα καλύτερα πανεπιστήμια. Το έχω διαβάσει πάρα πολλές φορές. Μου λες ότι είναι λάθος;"


Ε- "Κοιτάξτε, εγώ μεταπτυχιακό στην οικονομία δεν έχω κάνει. Ούτε συμφέροντα έχω να δυσφημίσω το βιβλίο. Όμως δε νομίζω πως χρειάζεται μεταπτυχιακό για να καταλάβω ότι το κείμενο είναι άθλια μεταφρασμένο και νόημα δεν βγαίνει."


Μ- "Το διδάσκουν στην Αμερική και την Αγγλία!"


Ε- "Ναι το διδάσκουν! Στα Αγγλικά!"


Μ- "Τέλος πάντων! Θα δω τι θα κάνω με το βιβλίο! Οι απαντήσεις σου είναι εντελώς λάθος!"


Ε- "Πείτε μου τι είναι λάθος παρακαλώ."


Μ- "Είναι λάθος. Εντελώς. Δεν έχει καταλάβει τίποτα. Μάλλον οι σημειώσεις σου δε τα γράφανε καλά ε;"


Ε- "Θέλω να μου εξηγήσετε τι είναι λάθος στην απάντηση."


Μ- "Είναι πολύ λάθος. Είναι δομικά λάθος." (προσπαθεί να τον μπερδέψει με δύσκολη γλωσσική ορολογία)


Ε- "Τι είναι;" (κρατιέται μη πεθάνει στο γέλιο)


Μ- "ΔΟΜΙΚΑ ΛΑΘΟΣ! ΔΟΜΙΚΑ ΛΑΘΟΣ!" (ξεφυσάει σαν τρελή)


Ε- "Αυτό θα το κρίνει η πολεοδομία, όχι εσείς."


Μ- "Το γραπτό σου είναι προβληματικό! Λυπάμαι δεν ξέρεις τίποτα! Να το ξαναδιαβάσεις!" (δεν κατάλαβε τι της είπε)


Ε- "Έστω. Άκρη δε βγάζουμε βλέπω. Τέλος πάντων."


Μ- "Όχι έστω, όχι έστω! Να το ξαναδιαβάσεις για να περάσεις!"


Ε- "Να το ξαναμεταφράσετε σωστά για να το ξαναδιαβάσω. Τα λέμε στο πτυχίο."


Αυτά είπε εκείνος και χάθηκε από τα μάτια της, όση ώρα εκείνη ούρλιαζε δαιμονισμένα: "ΔΟΜΙΚΑ ΛΑΘΟΣ, ΔΟΜΙΚΑ ΛΑΘΟΣ". Φυσικά τον έκοψε και δεύτερη φορά στο μάθημα.


Όποιος ξέρει, μπορεί να πείσει.


Όποιος δεν ξέρει, προσπαθεί να μπερδέψει.


Όποιος δεν μπορεί να μπερδέψει, προσπαθεί να διδάξει.

Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010

Ήμουν Μαζοχιστής Με Υπογραφή





Πηγή quoted κειμένου: http://www.ece.ntua.gr/


Η Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (Η.Μ.Μ.Υ.) του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κατέχει εξέχουσα θέση στον Ελληνικό και διεθνή χώρο χάρη στο ερευνητικό έργο του διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού της και στην υψηλή στάθμη των σπουδαστών και αποφοίτων της.


Η εξέχουσα θέση του ΕΜΠ στα 200 καλύτερα ιδρύματα του κόσμου είναι:

Ο_0


Είναι. Τέλος . & -

http://www.timeshighereducation.co.uk/hybrid.asp?typeCode=438
Από το Times Higher Education


Το αντικείμενο του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Μηχανικού Υπολογιστών συνδυάζει με γόνιμο τρόπο ένα ευρύ σύνολο περιοχών της επιστήμης και της τεχνολογίας, όπως η πληροφορική, οι τηλεπικοινωνίες, η ηλεκτρονική, ο αυτόματος έλεγχος και η ενέργεια. Η τεχνολογική επανάσταση που συντελείται στις μέρες μας βασίζεται κατά μεγάλο μέρος στη δημιουργική συνεισφορά των ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών υπολογιστών. Η καθολική διείσδυση της τεχνολογίας στη ζωή μας διευκολύνει την καθημερινότητά μας και δίνει νέες διαστάσεις στον ρόλο του μηχανικού δημιουργώντας περισσότερες ευκαιρίες αλλά και μεγαλύτερη ανάγκη κοινωνικής ευθύνης

Δε συγκρίνεται, σαφώς, με το εύρος που θα αποκτήσουν οι φοιτητές τελειώνοντας (δυνητικά) τη σχολή. Για να πάρουμε μια μικρή γεύση από τους τομείς που εντέχνως απέκρυψαν οι συντάκτες του κειμένου:


Μαθήματα των πρώτων 5 εξαμήνων, του λεγόμενου "κορμού":

Πρώτο εξάμηνο

Κοινωνιολογία - Ιστορία Επιστημών - Φιλοσοφία,
Γραμμική Άλγεβρα & Αναλυτική Γεωμετρία, (δυο μαθήματα σε ένα για να μη φαίνονται πολλά)
Εισαγωγή στον Προγραμματισμό, (+ εργαστήριο)
Φυσική Ι, (+ εργαστήριο)
Ηλεκτρολογικό Σχέδιο,
Ανάλυση Ι


Στατιστική ανάλυση: 50% Φυσικομαθηματικά, 16,67% Γενικών γνώσεων

Δεύτερο εξάμηνο


Ανάλυση ΙΙ,
Φυσική ΙΙ, (+ εργαστήριο)
Λογική Σχεδίαση,
Προγραμματιστικές Τεχνικές - C, (+ εργαστήριο)
Εισαγωγή στα Κυκλώματα,
Εισαγωγή στα Υλικά,
Πολιτική Οικονομία


Στατιστική ανάλυση: 28,57% Φυσικομαθηματικά, 14,28% Γενικών γνώσεων


Τρίτο εξάμηνο


Διαφορικές Εξισώσεις,
Φυσική ΙΙΙ, (+ εργαστήριο)
Πιθανότητες & Στατιστική,
Μηχανική Στερεού,
Αριθμητική Ανάλυση,
Ηλεκτροτεχνικά Υλικά,
Ηλεκτρικές Μετρήσεις (+ εργαστήριο)


Στατιστική ανάλυση: 71,42% Φυσικομαθηματικά



Τέταρτο εξάμηνο

Μιγαδικές & Μερικές Διαφορικές, (πάλι δύο σε ένα)
Επιστήμη Υπολογιστών,
Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία Α,
Ηλεκτρονική Ι,
Εισαγωγή στις Τηλεπικοινωνίες , (+ πραγματικό εργαστήριο)
Σήματα & Συστήματα,
Διακριτά Μαθηματικά - Φυσική ΙV - Μετρήσεις ΙΙ (+εργαστήριο) - Αξιοπιστία Συστημάτων,
Αγγλικά,



Στατιστική ανάλυση: 37,5% Φυσικομαθηματικά, 12,5% Γενικών γνώσεων



Πέμπτο εξάμηνο


Αρχιτεκτονική Υπολογιστών,
Θεωρία Δικτύων,
Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία Β,
Βιομηχανική & Εργαστηριακή Ηλεκτρονική,
Εισαγωγή στον Αυτόματο Έλεγχο,
Συστήματα Ηλεκτρικής Ενέργειας,
Στοχαστικά Συστήματα & Τηλεπικοινωνίες


Στατιστική ανάλυση: 28,57 Φυσικομαθηματικά

Με λίγα λόγια τα πρώτα 5 εξάμηνα (απασχόλησης καθηγητών του ΣΕΜΦΕ) στους ΗΜΜΥ θα θυμίζουν έναν γυμνό ισορροπιστή που ακροβατεί πάνω σε ένα δάσος από χοντρούς και ψηλούς καλοακονισμένους πασσάλους. Ένα λάθος βήμα και [χλουπ] ο ακονισμένος κορμός μόλις πέρασε στο παχύ έντερο του ανυποψίαστου φοιτητή. Γι' αυτό εξάλλου λέγονται εξαμηνα "κορμού".

Μόλις ο φοιτητής της σχολής ΗΜΜΥ τελειώσει φαινομενικά την ύλη της ΣΕΜΦΕ στα πρώτα 5 εξάμηνα των σπουδών του, θα του αποδοθεί ένα χαρτί μεγέθους Α0 με την απεικόνιση των απ'αυτών του Τσακ Νόρρις και μαζί ο τίτλος του επίτιμου Αμελετητοκουβαλητή. Με αυτό το προσόν στο οπλοστάσιό του θα συνεχίσει να παλουκώνεται ακάθεκτος για άλλα 4 εξάμηνα μαθημάτων κατεύθυνσης με υλικά που θα επιλέξει ο ίδιος με τη βοήθεια του Σεφ, επιλέγοντας τη σαλάτα του ψιλοκομμένη αν το επιθυμεί, και ολοκληρώνοντάς την με ένα ντρέσινγκ της επιλογής του.

Η Σχολή Η.Μ.Μ.Υ. διατηρεί μια παράδοση προσέλκυσης εξαίρετων
σπουδαστών
, στους οποίους προσφέρει υψηλής
ποιότητας προπτυχιακές
και μεταπτυχιακές σπουδές, με έμφαση στις
επιστημονικές αρχές που δημιουργούν τις τεχνολογικές εξελίξεις. Οι σπουδαστές
μας αποκτούν τη γνώση και την ικανότητα μάθησης που θα τους επιτρέψουν στη
συνέχεια να συμβάλουν με πρωτοποριακό τρόπο στην ανάπτυξη και στην έρευνα.

*Διατηρούσε μέχρι που τους αποκαλύφθηκε το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών*

*Υψηλής ποιότητας προπτυχιακές σπουδές σε έναν άρτια δομημένο, μη-ευκλείδειο χώρο με υπερσύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό από την ACME.*

Υπόψιν, το πρώτο πραγματικό εργαστήριο, σε άμεση σχέση με τον τομέα του ΗΜΜΥ, που θα πραγματοποιηθεί, θα είναι αυτό των Τηλεπικοινωνιών του 4ου εξαμήνου.

Σε αυτό, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα εργαστήρια του κορμού, οι φοιτητής θα εμπλουτίσει τις γνώσεις του πάνω στις κάμπιες του είδους proserpinus proserpina και αν είναι τυχερός θα παρακολουθήσει το θαύμα τής μεταμόρφωσής τους σε ανθρωποειδείς εργαστηριακούς βοηθούς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο καθηγητής του μαθήματος αποκάλυψε ότι δέχτηκε πιέσεις να κλείσει το χρηματοβόρο εργαστήριο και να κάνει το μάθημα των Τηλεπικοινωνιών σε ένα τρίωρο θεωρίας σε αμφιθέατρο, όπως εξάλλου αρμόζει στο ανώτατο Τεχνολογικό Ίδρυμα της χώρας.

Φαντάζομαι ότι τα λεφτά που πηγαίνουν στο εργαστήριο αφαιρούνται από τις Αγνώστου Κατάληξης Μίζες, οπότε οι πιέσεις που δέχτηκε ο καθηγητής ήταν στα πλαίσια της Βασικής Ελληνικής Οικονομικής Αρχής και άρα απολύτως θεμιτές.

Τώρα ας δώσουμε μερικούς σύντομους ορισμούς για τις άγνωστες λέξεις που συναντήσαμε στο κείμενο:

Ε.Μ.Π. = Εδώ Μας Πασσαλώνουν

Η.Μ.Μ.Υ. = Ήμουν Μαζοχιστής Με Υπογραφή

Σ.Ε.Μ.Φ.Ε. = Σουβλατζής Επαγγελματίας Με Φιλολογική Έφεση

Αγνώστου Κατάληξης Μίζες = Σημειακές ιδιομορφίες στις οποίες καταλήγει το χρηματικό πλεόνασμα των κρατικών και ιδιωτικών επιχορηγήσεων σε κάθε ίδρυμα και επιχείρηση που υπάγεται στο δημόσιο φορέα.

Βασική Ελληνική Οικονομική Αρχή = Η επίτευξη της μεγαλύτερης δυνατής μίζας με το μικρότερο δυνατόν πολιτικό κόστος.

Κλείνοντας αυτή τη σύντομη, δυσφημιστική ανάρτηση θέλω να παραθέσω έναν μικρό διάλογο που έγινε πριν λίγο καιρό με έναν καθηγητή της ΣΕΜΦΕ (και καλά κατά κόσμον "σχολής εφαρμοσμένων μαθηματικών και φυσικών επιστημών"):

- Μπορείτε να γράψετε τα ενδιάμεσα στάδια της επίλυσης μεταξύ των δεδομένων
και του αποτελέσματος; Έτσι που τα γράφετε δεν καταλαβαίνουμε τίποτα.

- Εδώ είμαστε μηχανικοί, όχι φιλόλογοι για να γράφουμε εκθέσεις.

- Βασικά εμείς είμαστε μηχανικοί. Εσύ είσαι σεμφίτης.




Ανοίξαμε και σας περιμένουμε.

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

Ερωταποκρίσεις


Πετάχτηκε από το κρεβάτι του σαν βάτραχος που βυθίζεται αργά σε βασιλικό ύδωρ. Τα μάτια του έκαιγαν σαν πυρκαγιά που ξέσπασε τυχαία σε δασική έκταση που είχε ήδη πολεοδομηθεί. Οι ανεμιστήρες του υπολογιστή του λειτουργούσαν σαν Ιάπωνες υπάλληλοι μετά από δεκάλεπτο ξεκούρασης και ο εγκέφαλός του πάλευε να ξεφύγει από την επήρεια του κέντρου ελέγχου των παρομοιώσεων, όπως τα Ιρακινά γυναικόπαιδα από τους Αμερικάνους πεζοναύτες.


Ξημέρωνε Δευτέρα και άλλο ένα πανηγυρικό δεκάωρο στα γκούλαγκ θα γέμιζε την εβδομάδα του με ζωντάνια και ευεξία. Βούρτσισε τα μάτια του σαν ερμαφρόδιτο σφουγγάρι καρτούν και άνοιξε το ψυγείο για να φτιάξει πρωινό. Δεν ήξερε τι να πρωτοδιαλέξει και αποφάσισε να προτιμήσει το καθιερωμένο: αέρα κοπανιστό.


Φόρεσε τη τσάντα του, πήρε το φρεσκοακονισμένο πάσσαλο, το καρότο και το μαστίγιο, έκλεισε υπαινικτικά το μάτι στο παράθυρο και κόλλησε τη γλώσσα του στο σύστημα αναγνώρισης σάλιου της εξώπορτας σαν Έλληνας πρωθυπουργός σε ποδιές Ευρωπαίων διαμεσολαβητών. Κλείδωσε και βγήκε από την πολυκατοικία, καλπάζοντας προς την όαση της γνώσης σαν αράπης μετά από κλύσμα με νέφτι.


Ήταν ώρα για μάθημα. Αυτό τουλάχιστον έδειχναν οι ορδές των 450 φοιτητών που συνέρρεαν στο αμφιθέατρο των 150 θέσεων, σαν λαθρομετανάστες σε κάποιο λιμάνι της Εγγύς Ανατολής. Προχώρησε με το ανάλαφρο βήμα του πάνω σε πτώματα ποδοπατημένων φοιτητόμορφων και πασσαλώθηκε σε ένα έδρανο κοντά στη μονίμως κλειδωμένη έξοδο κινδύνου.


Ένα ομοίωμα του Danny DeVito στο ρόλο του Penguin μπήκε στην αίθουσα και συστήθηκε ως ο φετινός υπεύθυνος μύησης του τμήματος στις τελετές επίλυσης εξισώσεων ανωτέρων μαθηματικών. Κροτάλισε για λίγο τις κιμωλίες στα χέρια του και μεθυσμένος από τον μαγευτικό τους ήχο ξεκίνησε να απαγγέλει:


"Οι μιγαδικοί αριθμοί μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα. Συμβολίζονται σαν z = a + b i , όπου οι a,b μπλα μπλα μπλα και i είναι η φανταστική μονάδα. Διεθνώς, αλλά και στο ΣΕΜΦΕ, το σύμβολο της φανταστικής μονάδας είναι το i. Τόσα χρόνια δεν έχω καταλάβει γιατί μόνο στο δικό σας τμήμα χρησιμοποιείτε το j. Μου έχει μείνει πραγματικά αυτή η απορία για το τμήμα σας, αλλά τέλος πάντων."


Αυτά δήλωσε ο μοσχαναθρεμμένος στα εκτροφεία του ΣΕΜΦΕ ιεραπόστολος σε μια απελπισμένη προσπάθεια ειρωνείας και απαξίωσης των φοιτητών που πλήρωναν το μισθό του. Όμως ο παλουκωμένος φοιτητής ήταν φιλεύσπλαχνος και στοργικός. Τον κοίταξε κατάματα και του έλυσε τη χρόνια απορία:


"Εμείς με i αναπαριστούμε το ρεύμα. Εδώ έχουμε πλακέτες. "


Αλλά το πλάσμα τον αγνόησε. "Μη του δίνεις σημασία και όλα θα πάνε καλά. Δεν είναι εδώ, δεν υπάρχει, είναι η φαντασία σου. Ναι, όλα είναι καλά." σκεφτόταν από μέσα του όσο σκάλιζε τα προσυλητιστικά του κείμενα στον πίνακα.


Λίγη ώρα αργότερα αποχώρησε τρεμάμενος και σκονισμένος για να κουρνιάσει στην θαλπωρή του μοναδικού μέρους που αποκάλεσε σπίτι: το κελί του στο κτήριο Μαθηματικών.


Όμως το πρόγραμμα της παράστασης συνεχιζόταν. Το επόμενο νούμερο ήταν μια ανθρώπινη εκδοχή του mr Krabs. Με μάτια που καθρέφτιζαν το δολάριο έριξε μια διαπεραστική ματιά στους θεατές του. Πήρε μια κιμωλία στις δαγκάνες του, την έσπασε στα 12 και έλιωσε ένα από τα κομμάτια της στον πίνακα γράφοντας τις λέξεις "επιστήμονας" και "μηχανικός". Ύστερα μίλησε λακωνικά, προσέχοντας να μη σπαταλήσει ούτε μια παραπανίσια λέξη:


"Ο επιστήμονας δουλεύει για την επιστήμη και την κοινωνία. Ο μηχανικός μόνο για τα λεφτά. Υπάρχουν ερωτήσεις;"


Ο φοιτητής ενθουσιάστηκε. Αυτή η θεία αποκάλυψη τον έκανε να βρει επιτέλους το νόημα που έψαχνε για να συνεχίσει να αυτοπασσαλώνεται για αρκετά εξάμηνα ακόμη σε εκείνο το μίζερο χαράκωμα. Χιλιάδες μισάνθρωπες, υλιστικές σκέψεις περνούσαν από το μυαλό του. Είχε ήδη οραματιστεί το αντικείμενο της διπλωματικής του: Μετασχηματιστής ανθρώπων σε ευρώ.


Ο μέντοράς του όμως διέκοψε αυτή τη ψυχωφελή ροή σκέψεων με μια φράση μεστή σοφίας, σαν πτώση τάσης κατά τη διάρκεια format:


"Δεν υπάρχουν ηλίθιες ερωτήσεις. Μόνο ηλίθιες απαντήσεις."


Μια αναταραχή ξέσπασε στην αίθουσα. Η επίδραση του αιθέρα στους εγκεφάλους των φοιτητοειδών είχε αρχίσει να εξασθενεί και έδιναν ξανά σημεία ζωής. Άναρθρες κραυγές αγωνίας αντηχούσαν στα κομματικά παραπετάσματα που κάλυπταν τους τοίχους.


Ο πνευματικός ηγέτης φανερά εκνευρισμένος πήρε μια βαθιά ανάσα και μίλησε δυνατά με εμφανέστατο ειρωνικό τόνο στα λόγια του:


"Συγγνώμη, μπορείτε να με αφήσετε να τελειώσω το μάθημα;"


Ο φοιτητής δεν άντεξε. Αυτή η φράση τον χτύπησε στην υπόφυση. Ήταν αλυσιδωτή αντίδραση και δεν υπήρχε γυρισμός. Τα εγκεφαλικά του κύτταρα επεξεργάστηκαν αστραπιαία την ερώτηση και έστειλαν την απάντηση στην άκρη της γλώσσας του. Έσφιξε το σαγόνι του για να την κρατήσει μέσα, αλλά δεν ήταν αρκετό. Οι λέξεις έφτασαν στα χείλη του και τις έφτυσε στα μούτρα του πνευματικού του γκουρού:


"Αυτή ήταν μια ηλίθια ερώτηση."



Σαρ-σκασμός © : η αντίδραση εκείνου που μόλις ταπώθηκε με ένα σαρκαστικό σχόλιο.

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010

Μεταχριστουγεννιάτικος Πάσσαλος


Πεντεταστική: παράγωγη λέξη της νεοελληνικής γλώσσας προερχόμενη από παραφθορά της λέξης εξεταστική.

Πιθανολογείται ότι η αντικατάσταση των γραμμάτων "εξ" από τα γράμματα "πεντ" στην αλλοιωμένη μορφή έγινε την εποχή των Μεγάλων Εκπαιδευτικών Μεταρρυθμίσεων επί της βασιλείας του Καθιστού Βούβαλου.

Οι γλωσσολόγοι διαφωνούν ως προς το σκοπό της παραφθοράς, αλλά οι Αρχαίοι του γένους των Φοιτητοειδών λένε στα τραγούδια τους ότι η λέξη πλάστηκε για να διδαχτούν οι επόμενες γενιές ότι το έξι δεν είναι απαραίτητο για την προσέγγιση του υπέρτατου αγαθού: της βάσης.

"Αρκεί το πέντε" είναι ο χαιρετισμός που απευθύνουν ακόμη και σήμερα στα νεαρά μέλη της φυλής τους. Ήταν τα λόγια με τα οποία τους κατήχησε κάποτε Εκείνος-Που-Πετάλωνε-Τζιτζίκια.

Βέβαια η προσέγγιση του ιερού αριθμού 5 απαιτεί θυσίες. Και το χειρότερο; Αναίμακτες θυσίες. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που προσπάθησαν να φτάσουν την τελείωση και τελικά πήραν τα 3 από τα 5.

Ένας από αυτούς είναι και ο γνωστός φοιτητής που πρωταγωνίστησε στις προηγούμενες ιστορίες. Ήταν την εποχή που έσκαγε ο (απετάλωτος) τζίτζικας και η θυσία που έπρεπε να προσφέρει στο βωμό της Πεντάδας έτριζε υπομονετικά...

Κοπάδια τζιτζικιών περίμεναν συγκεντρωμένα και ταξινομημένα σε ομάδες με βάση το νούμερο πετάλων πάνω στα κλαδιά του αθηνόδεντρου έξω από το παράθυρο του ανήλιαγου δωματίου του.

Ο τόπος έξω έβραζε και τα τζιτζίκια έσκαγαν με τα χειμωνιάτικα πέταλά τους. Έπρεπε να ξεπεταλωθούν και να πεταλωθούν από την αρχή. Κι αν υπάρχει κάτι χειρότερο από τη φασαρία που κάνει ένα σκασμένο αυτοκρατορικό τζιτζίκι που περιμένει αναπετάλωση, αυτό είναι το δίχως άλλο η φασαρία που κάνουν 3 κοπάδια από δαύτα.

Έπρεπε να σηκωθεί. Δεν είχε αίσθηση του χρόνου.

Σύρθηκε μέχρι το νιπτήρα και έριξε λίγη καυστική ποτάσα στο πρόσωπό του για να ξυπνήσει. Σχεδόν υπνοβατώντας έψαξε με τα χέρια του τη ραμφόκρεμα και τη ραμφόβουρτσα.

Κοίταξε το ρολόι του. Ο κούκος ούρλιαζε από την πείνα. "Κιόλας 2" σκέφτηκε καθώς οι αισθήσεις του ξυπνούσαν μια προς μια και του πέταξε ένα πέταλο αφρικανικού ελέφαντα στη μάπα.

Άνοιξε το παράθυρο και ετοιμάστηκε να υποδεχτεί τη πρώτη σειρά τζιτζικιών για αναπετάλωση, όταν ξαφνικά ακούστηκε το τηλέφωνο να χλιμιντρίζει. Έκλεισε τα τζιτζίκια απ' έξω και φόρεσε το wings-free στους ακουστικούς του πόρους.

"Τζιτζικοπεταλωτική, λέγετε παρακαλώ" μίλησε με βαριά φωνή που έσταζε αρρενωπότητα. Τίποτα στο ακουστικό. "What-the-falcon" σκέφτηκε και κοίταξε την κομψή, ασπρόμαυρη οθόνη καθοδικού σωλήνα της τηλεφωνικής συσκευής:

"Υπενθύμιση: Έναρξη Εαρινής Πεντεταστικής σε λιγότερο από 7 μέρες 24 ώρες"

Λίγη ώρα αργότερα βρισκόταν φωλιασμένος σε ένα αμφιθεατρικό κάθισμα προσπαθώντας να ψαρέψει πιθανά θέματα από το στόμα του καθηγητή στη τελευταία διέλεξη. Δεν έπιανε και πολλά. Αργότερα θα ανακάλυπτε ότι έφταιγε το δίχτυ.

Έφυγε σαν σαΐτα και καρφώθηκε κατευθείαν στην πρώτη θέση του επόμενου αμφιθεάτρου ετοιμάζοντας 4 μέτρα πετονιάς και δόλωμα από κρέας σολωμού. Ήταν αποφασισμένος να ψαρέψει θέμα.

Ένας βοηθός βοηθού καθηγητή μπήκε και ξεκίνησε άμεσα να λύνει ασκήσεις με μια υπερπερίπλοκη μέθοδο αξιοποίησης σημειώσεων γνωστή στους ακαδημαϊκούς κύκλους ως "Control+C _ Control+V" .

Δε χρειαζόταν να ψαρέψει τίποτα. Όλα ήταν έτοιμα, στο πιάτο και σπαρταρούσαν για έλεος. Ξεκίνησε να αντιγράφει από τον Πίνακα της Απύθμενης Γνώσης . Όμως κάτι δεν πήγαινε καλά. Είχε καρφωθεί στο μυαλό του ότι κάτι ήταν στραβό σ'εκείνη την τελευταία φράση Ασύγκριτης Σοφίας: "... άρα 1+1 = 3. "

Ύψωσε το χέρι του περήφανα, σαν κουκουλοφόρος που αντικαθιστά την ελληνική σημαία με αυτή της αναρχίας και έδειξε τη φράση στον βοηθό βοηθού καθηγητή. "Είναι σωστό αυτό;" ρώτησε με ναζιάρικη φωνή που θύμιζε την Αλίκη στο Ναυτικό.

Το μικρό έμβιο εκτυπωτικό ψέλλισε: "Μισό λεπτό να κοιτάξω τις σημειώσεις" και αφού συμβουλεύτηκε την Πηγή της Ιερής Σοφίας αποφάνθηκε: "Έχεις δίκιο λάθος είναι." Ύστερα έσβησε το 3, κοίταξε ξανά τις σημειώσεις και αντέγραψε το σωστό αποτέλεσμα στον Πίνακα.

Ναι, ήταν σίγουρος ότι με αυτές τις τελευταίες σημειώσεις θα έπιανε την ιερή βάση του πέντε. Άξιζε που άφησε απετάλωτα 3 κοπάδια αυτοκρατορικών τζιτζικιών. Ήταν μια θυσία που έπρεπε να γίνει.

Αργότερα όμως θα καταλάβαινε ότι τα θέματα που έχουν απαντηθεί με αόρατο μελάνι δε βαθμολογούνται.

Ας είναι τουλάχιστον μικρός αυτός ο Μεταχριστουγεννιάτικος Πάσσαλος ...

Καλή Πεντεταστική!

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

Μη το πείτε ούτε της μαϊμούς


"Κάθε φορά που βάζεις το ξυπνητήρι 5 λεπτά μετά ο Τσακ Νόρρις κλωτσάει ένα ανυπεράσπιστο τοπ μόντελ στο πρόσωπο με μπότες για σκι."


Αυτή η φράση τριγύριζε στο μυαλό του όση ώρα το χέρι του παρέμενε μετέωρο πάνω από το ξυπνητήρι που κροτάλιζε δαιμονισμένα. Τελικά έκανε την υπέρβαση, το έκλεισε και σηκώθηκε για να ετοιμαστεί. Η ψηφιακή οθόνη έδειχνε 7:00. Δεν ήξερε καν ότι υπήρχε αυτή η ώρα. Το βιολογικό του ρολόι ξεκινούσε στις 12:00 και έφτανε ως τις 3:00. Μετά τις 3:00 υπήρχε μόνο το πρωτογέννητο, άφθαρτο, προαιώνιο περιεχόμενο του κρανίου των Ελλήνων βουλευτών: το κενό.


Μετά τον καθιερωμένο 20λεπτο καγκουρόλογο μπροστά στον καθρέφτη ("Φτου σου αγόρι μου. Είσαι θεός. Περπατάς και πέφτουν ξερές σαν αγριοκούνελα που εισέπνευσαν χημική σκόνη εξολόθρευσης παρασίτων." κλπ) πήρε τα κλειδιά του Μπατμομπίλ και έφυγε από τη σπηλιά. Ήταν καλή μέρα σήμερα. Είχε ξεκινήσει η διανομή συγγραμμάτων και ήταν αποφασισμένος να ριχτεί στη μάχη για να τα αποκτήσει.


Όταν όμως οι θνητοί αποφασίζουν, το Σύμπαν παίζει Μονόπολυ με τον Άη Βασίλη. Είναι μερικές φορές που αναρωτιέται πόσοι άνθρωποι στον κόσμο έχουν στείλει τον Μέρφυ στον αγύριστο. Και καθώς πλησίαζε την πόρτα του κτηρίου διανομής συγγραμμάτων ο μετρητής μερφοσιχτιρισμού θα ανέβαινε +1.


Χτύπησε την πόρτα. Καμία απάντηση. Χτύπησε ξανά. Ο χαρακτηριστικός ήχος ενός απετάλωτου τζιτζικιού που τρίζει προσέθεσε μια νότα γελοιότητας στη σκηνή. Είχε αρχίσει να εκνευρίζεται. Πήγε στη διπλανό παράθυρο και έκανε νόημα στον υπάλληλο-ξύστη που ήταν μέσα και έβγαζε την όγδοη πασιέντζα για σήμερα. Ο υπάλληλος τον είδε, χασμουρήθηκε και απλά τον έγραψε στα αυτιά του.


Ο τύπος ένιωσε την ανεξήγητη παρόρμηση να κολλήσει το αγουροξυπνημένο πρόσωπό του στο τζάμι κάνοντας γκριμάτσες με τη γλώσσα και τα μάτια σαν αυτιστικός εξωγηίνος του Fear Factor. Αλλά αντιστάθηκε και χτύπησε το τζάμι με τόση ακρίβεια που το έκανε να ταλαντωθεί, συντονίζοντας τον αέρα στο εσωτερικό του δωματίου με την ιδιοσυχνότητα της κούπας του ξύστη. Η κούπα έσπασε υπό τη μέγιστη μεταφορά ενέργειας από το τζάμι σε αυτήν μέσω του αέρα και έλουσε το ψηφιακοχαρτόμουτρο με 250 mL γαλλικό καφέ. Αργότερα θα μάθαινε ότι η πρακτική εφαρμογή των νόμων της Φυσικής και η περιγραφή τους σε ένα μπλογκ που το αγνοεί μέχρι κι η μάνα του δε μετράνε θετικά στην επαναληπτική εξεταστική.


Ο υπάλληλος ξύπνησε από τη νιρβάνα καθώς ο καυτός καφές πότιζε και την τελευταία βαμβακερή ίνα του λευκού του πουκάμισου. Σηκώθηκε εμφανώς εκνευρισμένος και παίρνοντας ένα χαρτί πήγε στο παράθυρο και το έτριψε στα μούτρα του τύπου μέσα από το τζάμι. Ο βασανιστής υπαλλήλων έκανε ένα βήμα πίσω για να διακρίνει καλύτερα τα γράμματα που καθρεφτίζονταν στους φακούς επαφής του.


Η διανομή συγραμμάτων γίνεται Δευτέρα - Τετάρτη - Παρασκευή και ώρα 11:00 - 13:00.

"Σήμερα είναι Τρίτη." φώναξε μέσα από το τζάμι το πλάσμα, πριν γυρίσει για να φωλιάσει ξανά στη δερμάτινη περιστρεφόμενη καρέκλα του εκεί, στη θαλπωρή της πασιέντζας.

"Πιθηκόβλακα" ψιθύρισε και συγκράτησε στιβαρά τα νεύρα του, όπως ο Μενέλαος άρπαξε τα μαλλιά της ωραίας Ελένης και την έσυρε μέχρι τα ελληνικά πλοία μετά την άλωση της Τροίας.

Δεν άξιζε να τον κακοποιήσει βάναυσα και να τον αφήσει να καεί στον πάσσαλο σαν κοντή, χοντρή και άσχημη αρσενική μάγισσα του Μεσαίωνα. Φαινόταν υπερβολικά μαζοχιστής για τέτοια τιμωρία.

Παράτησε το κτήριο διανομής και μπήκε στο αμφιθέατρο για να παρακολουθήσει διάλεξη Μαθηματικών υψηλού επιπέδου. Κατά τη διάρκεια εκείνης της ώρας έμαθε:

  • πως να κλέβει στα ζάρια,
  • πως να ξετινάξει ένα επαρχιακό καζίνο,
  • πως οι διαιτητές έκλεβαν στην κλήρωση των αγώνων του ελληνικού πρωταθλήματος με θερμές και ψυχρές σφαίρες μέσα στην κάλπη,
  • τι θα απαντήσει στο 70χρονο ασβεστολιθικό απολίθωμα-θαμώνα καφενείου όταν του ζητήσει τη συνάρτηση κατανομής της πιθανότητας να φέρει ντόρτια

Όλα αυτά επιστημονικά τεκμηριωμένα δια στόματος του μαθηματικού-κρουπιέρη.

Και μετά από ένα δίωρο πραγματικής μαθηματικής παιδείας και ψυχικής ανάτασσης ο καζινόβιος καθηγητής λάλησε και είπε:

"Άσκηση:
Έχουμε έναν πίθηκο και μια κάλπη στην οποία περιέχονται οι 24 πεζοί χαρακτήρες της ελληνικής γλώσσας οι 24 κεφαλαίοι και πες να βάλουμε και κόμματα, τελείες, εισαγωγικά, ερωτηματικά, κενά, σουρ'τα φερ'τα και λοιπά, πες 60 συνολικά χαρακτήρες της νέας ελληνικής.

Από αυτή τη κάλπη ο πίθηκος τραβάει κάθε φορά ένα χαρακτήρα, εμείς τον σημειώνουμε και το ξαναβάζουμε στην κάλπη για να τραβήξει και την επόμενη φορά μεταξύ 60. Ποιά είναι η πιθανότητα να δημιουργήσει με μια ακολουθία χαρακτήρων ο πίθηκος τα Άπαντα του Καβάφη;

Θα τα πούμε την Παρασκευή."

( Υπόψην: 48 γράμματα + 1 κόμμα + 1 τελεία + 1 άνω κάτω τελεία + 2 εισαγωγικά + 1 κενό + 1 θαυμαστικό + 1 σύμβολο αποσιωπητικών + 1 άνω τελεία + 2 παρενθέσεις + 7 τονισμένα φωνήεντα = 66 σύμβολα)

Και με αυτή την αποστομωτική άσκηση αυτός ο τιτάνας της μαθηματικής σκέψης άφησε το εκστασιασμένο ακροατήριό του να περιμένει αγωνιωδώς την απάντηση.

Όμως ο φοιτητής δεν σκοτίστηκε στο ελάχιστο. Γιατί αυτός ήξερε την απάντηση. Η πιθανότητα να φτιάξει η μαϊμού τα Άπαντα του Καβάφη με 60 χαρακτήρες της νέας ελληνικής είναι P(μαϊμούς)=0
Ο Καβάφης έγραφε στο πολυτονικό...

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009

Δάσκαλε που δίδασκες


"Τιτ τιτ τιτ, τιτ τιτ τιτ, τιτ τιτ τιτ...". Ο βελούδινος, μελωδικός ήχος του ξυπνητηριού γέμισε το δωμάτιό του με ένα ψηφιακό κροτάλισμα ασύγκριτης αρμονίας και ακουστικής ομορφιάς. Ξύπνησε. Άνοιξε τα μάτια του και έστρεψε το βλέμμα του, όμοιο με το βλέμμα ενός νεογέννητου αρσενικού βραδύποδα, στην οθόνη του ρολογιού: "7:00". Σήκωσε αργά το χέρι του και φαντάστηκε το Μιόλνιρ, το θρυλικό σφυρί του Θορ, να σχηματίζεται ανάμεσα στα δάχτυλά του. Ένιωσε τη παγωμένη μεταλλική λαβή του στην παλάμη του και ύστερα χτύπησε το ξυπνητήρι. Το χτύπησε φανταζόμενος το θεϊκό σφυρί να το συνθλίβει σε 56 δισεκατομμύρια κόκκους ύλης και ύστερα να κομματιάζει τον καθέναν από αυτούς στα συστατικά του quarks και ηλεκτρόνια.


Βέβαια, σκέφτηκε, το αποτέλεσμα ενός τέτοιου τεμαχισμού της ύλης σε quarks θα ήταν τόσο θεαματικά καταστροφικό που θα εξαφάνιζε από προσώπου γης το τραπεζάκι, το δωμάτιο, το διαμέρισμα, την πολυκατοικία, το οικοδομικό τετράγωνο, τη συνοικία, την πόλη, το νομό, τη χώρα, την ήπειρο, τον πλανήτη, το ηλιακό συστημα, τη ζώνη Kuiper, το νέφος του Oort, το γαλαξία, το τοπικό σμήνος και το σύμπαν. Και μετά ποιός άκουγε το υπεραιωνόβιο ξεδοντιασμένο λείψανο, τη γριά-σπιτονοικοκυρά-από-πάνω, για το εξαϋλωμένο τρεπεζάκι κειμήλιο του προπάππου της (του Αδάμ).


Βγήκε από το σπίτι. Είχε 20' για να προλάβει να φτάσει στην αίθουσα. Έψαξε τη τσάντα. Όλα τα απαραίτητα ήταν εκεί: Οδοντόκρεμα, σκυλοτροφή, σωσίβιο, ανταλλακτικά ξυραφάκια ξύστρας, κολλάζ με ασπρόμαυρες φωτογραφίες, ένα μπουκάλι αντιψυκτικό, το κλειδί της πόλης και φυσικά η συλλογή του από βράχους. Ευτυχώς είχε θυμηθεί να βγάλει την ομπρέλα. Ήταν έξυπνος και πρακτικός. Δεν κουβαλούσε μαζί του περιττό βάρος. Προχώρησε ανέμελα. Ήταν 8 παρα 20' και μέσα από τα μαύρα γυαλιά του περίμενε να αντικρίσει τις πύρινες ακτίνες του ήλιου που θα τσουρούφλιζαν τους απροετοίμαστους, σαν τις ανθρωποφάγες φλόγες της κόλασης που ξεροψήνουν τους κολασμένους, όπως ξεροψήνουν οι ηλεκτρικές σούβλες το γύρο στα φαστ-φουντάδικα της Θεσσαλονίκης.


Ξαφνικά ένας αποτρόπαιος ήχος έσβησε το σαρδόνιο χαμόγελο από το πρόσωπό του. Ένας ήχος που έμοιαζε να βγήκε από τα πιο απόμακρα μπουντρούμια του Ταρτάρου, εκεί που φήμες λένε ότι γεννήθηκε μέσα στις σκιές ο μαθουσαλίξ-γκαντεμόσαυρος μετά απο διασταύρωση μαύρης γάτας με σπασμένο καθρέφτη. Βρόντηξε. Σύννεφα μαζεύτηκαν στο θερμοκηπιακό ουρανό της πόλης. Έβγαλε τα μαύρα γυαλιά και έστρεψε το πρόσωπό του ψηλά. Ήταν άνθρωπος. Δε φοβόταν να αντικρίσει το θάνατο στα μάτια.
Και τότε έγινε. Έπεσε η πρώτη σταγόνα ένυδρου νιτρικού μολύβδου. Η ζωογόνος βροχή της πρωτεύουσας άρχισε να λούζει τους διψασμένους κακοδομημένους δρόμους. Έλουσε και τα αριστοτεχνικώς παρκαρισμένα πάνω σε διαβάσεις πεζών/θέσεις αναπήρων/πτώματα γέρων αυτοκίνητα, ξεπλένοντάς τα δωρεάν από τόνους σκόνης, πίσσας και πούπουλων.


Εκείνος πήρε μια βαθιά ανάσα και ετοιμάστηκε για τη μαρτυρική οξεολουσία. Εξάλλου, σκέφτηκε, θα μπορούσε να είναι χειρότερα. Θα μπορούσε ένας αλαφιασμένος αλκοολικός ταξιτζής να περάσει με κόκκινο, ανάποδα στο μονόδρομο, μπροστά από μια λακούβα γεμάτη με εκείνο το υγρό πυρ και να τον περιλούσει από την κορφή ως τα νύχια. Κι αν δεν είχε περάσει κάτω από μια σκάλα, μπροστά από μια μαύρη γάτα και πάνω από έναν καθρέφτη, ίσως και να είχε άδικο.


Έφτασε επιτέλους στο αμφιθέατρο, πασαλειμμένος σαν νεογέννητη καμηλοπάρδαλη από τη σιχαμερή γλίτσα που μεταμόρφωσε τα Χελωνονιντζάκια, αυτή που η επιστημονική μετεωρολογική κοινότητα διεθνώς αποκαλεί "αθηναϊκή βροχή". Σύρθηκε ανάμεσα σε τσάντες, καρέκλες, φορτιστές Notebook, νεκροζώντανα κεφεϊνούχα πτώματα, τσαλακωμένες κομματικές αφίσες και αποτσίγαρα για να φτάσει το έδρανό του, σαν τραυματισμένος Αμερικανός πεζοναύτης που σέρνεται με μαεστρία βασιλικής κόμπρας για να προφυλαχτεί από τα εχθρικά πυρά ανάμεσα σε γυναικόπαιδα.
Κάθισε, έβγαλε το ανάγνωσμά του και περίμενε να αρχίσει το μάθημα. Μελετούσε αφοσιωμένος το κείμενο. Τόσο αφοσιωμένος που δεν υπήρχε τίποτα γύρω του εκτός από εκείνα τα φύλλα. Τον είχε συνεπάρει η μαγεία του. Μεγάλα γράμματα και εικόνες: "Νίκη της Εθνικής σημειώθηκε χθες μπλα μπλα μπλα". Τι άλλο να ζητήσει από ένα τέτοιο λογοτέχνημα;


Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε και μπήκε μέσα ένας μικρός σπιτικός καλλικάντζαρος. Έμοιαζε με ένα από τα ξωτικά του Άη Βασίλη διασταυρωμένο με ποντικομαμή. Εκείνος έβαλε τα γρανάζια του μυαλού του σε λειτουργία. Έτριξαν. Είχαν αρκετά χρόνια να το κάνουν αυτό. Από τότε που έμαθε να ανοιγοκλείνει τα μάτια του. Το βρήκε. Ήταν ένα Γκρέμλιν. Η μάνα όλων των Γκρέμλινς. Ο Γκίζμο ο μεγαλοπρεπής αυτοπροσώπως.


Το Γκρέμλιν σταμάτησε μπροστά στην έδρα, άνοιξε το στόμα του και έβγαλε μια κραυγή που όμοιά της δεν είχαν ματαξανακούσει οι 250 φοιτητές που λιάζονταν κάτω από τις λάμπες φθορίου σε εκείνο το αφισσοπνιγμένο αμφιθέατρο. Έμοιαζε σαν το ζουζούνισμα μιας μέλισσας που έπεσε στο καζάνι του Πανοραμίξ όταν ήταν μικρή. Άλλοι είπαν ότι έμοιαζε με το ουρλιαχτό της Λάμιας μια βροχερή νύχτα του Νοέμβρη, όταν ανακάλυψε ότι έσπασε ένα νύχι στο ξεπέτσιασμα των θυμάτων της. Αλλά η αλήθεια ήταν ότι κανείς δεν μπορεί να το παρομοιάσει με κάτι υπαρκτό. Μόνο η ψηφιακά ενισχυμένη κραυγή ενός ινδικού χοιρίδιου που έχει καταπιεί τρεις φιάλες αέριο Ήλιον και το τρυπάνε 18 πυρακτωμένες βελόνες μπορεί να προσεγγίσει εκείνον τον πρωτάκουστο ήχο.


"Ησυχία! Το τμήμα Β να μεταφερθεί στο διπλανό αμφιθέατρο. Εδώ θα μείνει μόνο το τμήμα Α!", είπε η ανθρωπόμορφη μαρμότα. Μαζική μετακίνηση πληθυσμών σημειώθηκε το επόμενο δεκάλεπτο και ύστερα από έναν μικρό συνωστισμό στις πόρτες, που έμοιαζε με εκείνον της Σμύρνης κατά το σχολικό βιβλίο Ιστορίας, ο φοιτητής κατάφερε και πάλι να βρει ένα άδειο έδρανο για να στρώσει τον Αυτοκρατορικό του Πισινό, χωρίς μάλιστα να χρησιμοποιήσει τη βασανιστική κατάρα πάνω στα σούργελα που ανανέωναν το μέικ-απ τους στα σκαλοπάτια .

Αναψοκοκκινισμένο το Γκρέμλιν μπήκε στο αμφιθέατρο, έκατσε μπροστά στην έδρα και απήγγειλε έναν μονόλογο που μπροστά του η εξομολόγηση του Άμλετ στο κρανίο φάνταζε πενιχρή και γελοία: "Είστε 250 άτομα. Είστε πάρα πολλοί. Είναι αδύνατον να κάνω μάθημα με όλους σας. Το καταλαβαίνετε; Θα παρακαλέσω τους μισούς να μην έρθουν στο επόμενο μάθημα. Κάντε μου τη χάρη και μη ξαναπατήσετε. Σαν χάρη σας το ζητάω. Δεν είναι δυνατόν να κάνω μάθημα σε τόσα άτομα. Από την επόμενη φορά το μάθημα θα γίνεται στο αμφιθέατρο των 100 θέσεων."


Τα λόγια του αντήχησαν στα αυτιά του φοιτητή σαν οδυρμοί μιας χιλιοβασανισμένης ψυχής. Τον λυπήθηκε. Δεν έφταιγε το Γκρέμλιν. Εκείνοι έφταιγαν. Πώς τόλμησαν τα αναιδέστατα κτήνη να δηλώσουν αυτή τη σχολή; Πώς τόλμησαν να πιάσουν τα απαραίτητα μόρια; Πώς τόλμησαν να παρουσιαστούν εδώ για να παρακολουθήσουν; Και τι χρωστούσε εκείνο το καημένο ζουζουνοκουταβάκι στην έδρα; Δεν ήταν η δουλειά του να διδάσκει εξάλλου. Δεν πληρωνόταν γι'αυτό. Αυτό ήταν καταπάτηση των δικαιωμάτων του. Κάποιος έπρεπε να ενημερώσει τους αρμόδιους. Την Greenpeace και τον Αρκτούρο.


"Και μη νομίζετε ότι δε θέλω να σας κάνω μάθημα. Πιστεύετε ότι θα έρθει κανείς να παρακολουθήσει και εγώ θα τον διώξω; Για τέτοιον με έχετε;", συμπλήρωσε ο αγκαλίτσας με τη χαρακτηριστική φωνή ευνούχου, παίρνοντας ένα περισπούδαστο ύφος καρδηνάλιου. Και εκείνη τη στιγμή η πόρτα του αμφιθεάτρου άνοιξε και δειλά-δειλά ξεπρόβαλε ένα τρεμάμενο φοιτητοειδές με τη τσάντα του στα μικρά του χεράκια και ένα παρακλητικό ύφος ζωγραφισμένο στα δακρυσμένα του ματάκια. "Να περάσω;" ρώτησε με σπαραχτική φωνή.


Και ο μέγας δάσκαλος Γκίζμο, η μάνα όλων των Γκρέμλιν, εκείνη η τραγική φιγούρα αυτοθυσίας και αυταπάρνησης γύρισε το κεφάλι και αντανακλαστικά ούρλιαξε σαν λύκος εθισμένος στην ανδρεναλίνη: "ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΟ ΔΙΠΛΑΝΟ".

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009

Νέα σκολική χρονιά.


  • 3 όροφοι

  • κανένα ασανσέρ

  • 15 αίθουσες

  • κανένα σύστημα εξαερισμού

  • 2 πόρτες.

  • καμία ξεκλείδωτη

  • 20 υπάλληλοι.

  • κανένας άνθρωπος

  • 3 υποδιευθυντές.

  • κανένα ανθρωποειδές

  • 5 καθαρίστριες + 2 φύλακες.

  • 7 χαραμοφάηδες

  • 1 διευθυντής.

  • (46/78)*0.0001 εγκεφαλικά κύτταρα

  • 300 υποψήφιοι.

  • Κανένας εκλεκτός.




  1. Δεν είναι το Γκουατάναμο.


  2. Δεν είναι το νέο σαδιστικά εξευτελιστικό για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη ριάλιτι σόου του ΑΝΤ1 που διαφημίζεται μέσα από το blog μου.


  3. Δεν είναι κάποιο νοσηρό σχέδιο ανακατασκευής των γκούλακ της Σιβηρίας στον 21ο αιώνα.


  4. Δεν είναι η νέα ψυχεδελική φαντασίωση της υπο-συντήρηση Φάνης Πετραλιάς.


  5. Δεν είναι το 6289ο expansion του Sims.


  6. Δεν είναι το άκρως απόρρητο, σατανικά ιδιοφυές σχέδιο του καρεκλοκένταυρου πρωθυπουργού για την αναδιάταξη της κυβέρνησης.



Είναι ο ναός του πνεύματος, του πολιτισμού, της ελεύθερης σκέψης, της δημοκρατίας, της ευψυχίας. Ο ναός της παιδείας. Ένα μέσο ελληνικό σχολικό κτήριο...




Ένα πλήθος θλιβερά μίζερων υπάρξεων συγκεντρώνονται στην αυλή του επιβλητικού αρχιτεκτονικού αριστουργήματος σαν τις βασανισμένες ψυχές που συνήθιζε να συγκεντρώνει στο ανήλιαγο κάστρο του ο Δράκουλας των Καραπαθίων όταν ετοίμαζε τη συνηθισμένη fiesta. Στην αυλή του σχολείου που άντεξε σε σεισμούς, πυρκαγιές, πλημμύρες και ανέμους εδώ και περίπου 7 δεκαετίες. Τελικά το κάδμιο και ο αμίαντος κάνουν θαύματα.




Μια νέα φουρνιά ατίθασων, βάρβαρων, πρωτόγονων, άγριων πιθηκανθρώπων θα περάσει φέτος από τις παραδοσιακές διαδικασίες απολύμανσης, αποψείρωσης, απεξάρτησης, ψυχολογικής υποστήριξης, εξευγενισμού, παστερίωσης και κονσερβοποίησης, για να δημιουργηθούν οι κουλτουριάρηδες, ελέυθεροι, κριτικά σκεπτόμενοι πολίτες του αύριο. Ένα αληθινό φυτώριο πολιτισμού.




Οι μαθητές συγκεντρώνονται στο κέντρο της αυλής, όπως τα γιγάντια αφρικανικά σαρκοφάγα μυρμήγκια Μαραμπούντα μαζεύονται γύρω από τη λίμνη αίματος που δημιουργείται από τον κρόταφο μιας παράλυτης μισοπεθαμένης νεογέννητης γαζέλας που την κατασπαράζει με χάρη και ομορφιά ένα δεκαπεντάχρονο, ξεδοντιασμένο, ετοιμοθάνατο, τσιμπουριασμένο αρσενικό λιοντάρι. Χάρμα οφθαλμών.



Η φετινή ομάδα των Κινέζων βασανιστών έχει ήδη μαζευτεί στα σκαλοπάτια της κεντρικής εισόδου. "Θα φάτε καλά και φέτος παράσιτα", σκέφτονται ομαδικά με το κοίλο ομοίωμα κολοκύθας που στολίζει τους ώμους τους. Ο εισοδηματίας διευθυντής καλωσορίζει τις εκατοντάδες άμοιρες αγνές ψυχές που κατάφερε να συγκεντρώσει και φέτος με έναν πανηγυρικό λόγο που όμοιό του δεν είχαν ξανακούσει απο πέρυσι τέτοια μέρα ......



Τα λόγια του διευθυντή ηχούν μελωδικά στα αυτιά τους, σαν τη μελωδία των τριών Σειρήνων:


"Μπλα μπλα μπλα. Μπλα μπλα κυλικείο, μπλα μπλα μπλα γυμναστήριο, μπλα μπλα γήπεδο, μπλα μπλα μπλα αίθουσα PC, μπλα μπλα μπλα μπλα κενά μπλα διάλειμμα. Μπλα μπλα μπλα πενθήμερη εκδρομή μπλα μπλα Μύκονο μπλα μπλα."


Ύστερα το ύφος γίνεται πιο αυστηρό και γρήγορο. Η φωνή του τρέμει σαν ξεκούρδιστη κινέζικη απομίμηση δίχορδου μαντολίνου:


"Μπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλα καταλήψεις μπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλα. Μπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλα τιμωρία μπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλα αποβολές μπλαμπλαμλαμπλαμπλα αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος μπλαμπλα."


Και ύστερα η ακατάπαυστη ροή των λέξεων σταματά από το παρανοϊκό χειροκρότημα των κοψοφλεβιασμένων από τη βαρεμάρα Κινέζων βασανιστών.


Η τελετή του καλωσορίσματος κλείνει με τον αγιασμό από τον ιερέα της περιοχής. Μια περίεργη σιγή επικρατεί στο συγκεντρωμένο στην αυλή κοπάδι. Οι καθηγητές έχουν απομακρυνθεί σε απόσταση ασφαλείας από το σύμβολο του σταυρού. Δύσκολο να πει κανείς τι σκέφτονται τα εκατοντάδες wanna-be-tormented μυαλά που ευλογεί ο ιερέας με τον βασιλικό, τον σταυρό και τον αγιασμό:



  • "Σιγά μην είναι ατόφιο χρυσάφι."

  • "Έχει ανθρακικό αυτό;"

  • "Αυτό το πράσινο καπνίζεται;"

  • "ΚΑΙΕΙ ΚΑΙΕΙ ΚΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ......."

Η τελετή του καλωσορίσματος τελείωσε. Οι βασανιστές χωρίζουν τους υποψήφιους του μαρτυρίου σε ομάδες. Τους φορτώνουν σαν μουλάρια με το απαραίτητο 20κιλο φρεσκοτυπωμένο βάρος που θα τους συνοδεύει στην υπόλοιπη σαδομαζοχιστική χρονιά που θα περάσουν μαζί τους.


Μια τελευταία ευχή από τον χαραμοφάη αρχιβασανιστή: "Καλή σχολική χρονιά να έχουμε"


Μια τελευταία ευχή από όλους: "Καλή επιτυχία στις πανελλαδικές."


Μια τελευταία ευχή από εμένα: "Ας μην ευχηθεί τίποτα από τα δυο ο επίτιμος."


Καλή σκολική χρονιά


Σκολικός: Οξύτατος πόνος που προκαλείται από τη σύσπαση των μυϊκών τοιχωμάτων του παχέος εντέρου, η εμφάνιση του οποίου συνήθως συμπίπτει με την έναρξη κάθε νέας σχολικής χρονιάς. Οι βασανισμένοι από τον πόνο μαθητές συνηθίζουν να ζητούν απεγνωσμένα από τη δασκάλα τους να "πάνε τουαλέτα" αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της διδακτικής ώρας, ευελπιστώντας ότι θα ανακουφιστούν με μια ισχυρή εντερική εκκένωση. Συνήθως η δασκάλα αρνείται την επίσκεψή τους στην τουαλέτα και οι μαθητές συνεχίζουν να βασανίζονται από το σκολικό, μη μπορώντας να επελευθερώσουν τα εσωτερικά τους αέρια κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Από εκεί προέρχεται η φράση: "Στην ώρα της δε μπορούμε ούτε να κλάσουμε."

Σάββατο 8 Αυγούστου 2009

27 Αυγούστου 2009: Μια Σελήνη και ένα Σέλινο στον ουρανό

ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΤΟΝ
ΟΥΡΑΝΟ


Την 27η Αυγούστου 2009, 30
λεπτά μετά τα
μεσάνυκτα,
κοιτάξτε στον ουρανό.

Ο πλανήτης Αρης
θα
είναι πολύ λαμπερός
μέσα στον ουρανό
Θα είναι το ίδιο μεγάλος
όπως και
το
φεγγάρι παρόλο που ο πλανήτης
Αρης θα είναι 34,65
εκατομμύρια μίλια
μακριά από την Γή.
Προσπαθήστε λοιπόν να μην
χάσετε
αυτό το
γεγονός
Θα το βλέπουμε με γυμνό μάτι σαν να και η
γη έχει
δύο
φεγγάρια !!!..

Η επόμενη φορά που θα λάβει χώρα αυτό
το
γεγονός
θα είναι το έτος
2287.

Μοιραστείτε αυτή την
πληροφορία με
όλους
τους φίλους σας γιατί
κανένας
ζωντανός
δεν
θα
μπορέσει να το δει για
δεύτερη φορά...


Ήταν το πρώτο email που έφτασε σήμερα το πρωί στο γραμματοκιβώτιό μου, με ημιτονοειδή σήματα καπνού από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, το οποίο φιλοξενείται σε κάποιον σκληρό δίσκο φτιαγμένο στην Ταϊβάν, κάποιου σέρβερ ο οποίος συντηρείται από Πακιστανούς, κάποιας πασίγνωστης πολυεθνικής μεγαλοεπιχείρησης παραγωγής δυσ-λειτουργικών συστημάτων... Το πρωινό πουλί πιάνει το σκουλήκι λέει η παροιμία...


/!\ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ /!\



Για να ξεκαθαρίσω λοιπόν τα πράγματα:
Αναρωτιέμαι ακόμη ποιός καρατομημένος βραδύποδας διασταυρωμένος με καμηλοπάρδαλη με σύνδρομο Ντάουν που ξέφυγε από τα πειραματικά εργαστήρια της NASA ξεκίνησε να διαδίδει αυτές τις νοστραδάμιες φήμες.



Δεν αναρωτιέμαι όμως για την ακρίβεια των μαθηματικών υπολογισμών που μπορεί να κάνει ένα αναλφάβητο τετράχρονο με ένα κομπιουτεράκι τσέπης



Σύμφωνα λοιπόν με το βιβλίο "Στοιχεία αστρονομίας και διαστημικής της Β' τάξης του Ενιαίου Λυκείου" (σελ. 87 ) έχουμε και λέμε:



διάμετρος Σελήνης/απόσταση Σελήνης = διάμετρος ειδώλου Σελήνης/ απόσταση ειδώλου Σελήνης


(Περιττή Σημείωση: στη σελ. 87 παρουσιάζεται η σχέση των ίδιων μεγεθών για τον ήλιο. Αναλογικά ισχύει και για οποιοδήποτε άλλο σώμα)


(ΠΡΟΧΟΧΗ!!! Είδωλο εδώ είναι η εικόνα της σελήνης που βλέπουμε στον ουρανό και όχι το επίχρυσο κερασφόρο ξόανο στο οποίο θυσίαζαν τα πρωτότοκα παιδιά τους οι Βαβυλώνιοι, οι πατέρες του πολιτισμού, της αστρονομίας, του πολιτισμού, της αριθμητικής, του πολιτισμού, των επιστημών και του πολιτισμού)

Ακολουθούμε την ίδια λογική και για τον Άρη.

Δεδομένου του ότι η αποστάσεις των δυο ειδώλων από τα μάτια μας είναι ίσες και οι διάμετροι των ειδώλων είναι ίσες (θα έχουμε δυο σελήνες), καταλήγουμε στην παρακάτω αναλογία:

διαμ. Σελήνης / απ. Σελήνης = διαμ. Άρη / απ. Άρη
<=> απ. Άρη = (διαμ. Άρη * απ. Σελήνης) / διαμ. Άρη

Αντικαθιστώντας τις τιμές των μεγεθών:

  • διάμετρος Άρη= 6794 χλμ,
  • απόσταση Σελήνης= 384000 χλμ
  • και διάμετρος Σελήνης = 3.476 χλμ
έχουμε ως αποτέλεσμα ότι:

Για να έχει ο Άρης το ίδιο φαινομενικό μέγεθος με τη Σελήνη, η απόστασή του από τη Γη θα πρέπει να γίνει: 751.327 χιλιόμετρα

Δηλαδή να φτάσει τη Γη σε απόσταση (κρατηθείτε) :


  • διπλάσια από τη μέση απόσταση Γης- Σελήνης ή
  • 104 φορές μικρότερη από τη μέση απόσταση Γης - Άρη

Συμπέρασμα:

(Πιθανότητα να έχουμε 2 φεγγάρια στον ουρανό την 27η Αυγούστου) =

(πιθανότητα να πεθάνει αύριο ο μητσ#@!#@) =

(πιθανότητα να μην τελειώσει η Πετρούλα) =

(πιθανότητα να πάρει ο ΠΑΟΚ το UEFA) =

(πιθανότητα να λήξει η κομματοκρατία στην Ελλάδα) =

(πιθανότητα να εξυγιανθεί το εκπαιδευτικό σύστημα) =

(πιθανότητα να είναι η Σελήνη πλασμένη από ελβετικό κασέρι με 27 τρύπες/ τετραγωνικό δεκατόμετρο) =

(πιθανότητα να πάρει η Πετραλιά τον τίτλο της Μις Γιάνγκ) =

(πιθανότητα να εξαφανιστεί ο μισός ανθρώπινος πληθυσμός από τη γρίπη των χοίρων) =

(πιθανότητα να πιάσει ο Coyote τον Road Runner) =

(πιθανότητα να εμφανιστεί ένα σέλινο δίπλα στη Σελήνη την 27η του μήνα) =

(πιθανότητα να χάσει ο Τσακ Νόρρις στο χόκεϋ επί αναμμένων κάρβουνων) =

0 + μάκης + 0 + 47569 + 0 + 0 - 47569 - μάκης =

0 ...

Μπορεί να το χαλάσαμε στον Ευαγγελάτο, αλλά δυστυχώς, δε θα πεθάνουμε όλοι την 27η Αυγούστου >_<"

Όσο για το :


"κανένας
ζωντανός
δεν
θα
μπορέσει να το δει για
δεύτερη φορά..."

......................

Ο μητσ#$#$#$ το ακούει και γελάει...

Κυριακή 21 Ιουνίου 2009

"Χέσε μας"


Η ώρα μία το μεσημέρι. Ο ήλιος διαλέγει προσεκτικά το επόμενο θύμα που θα στείλει στον Ευαγγελισμό και μερικοί φοιτητές σε ένα από τα αμφιθέατρα γνωστού πανεπιστημιακού ιδρύματος κατεβάζουν σπασμοδικά την όγδοη δόση lexotanil για σήμερα. Όχι ακριβώς σαν τα πρόβατα που πηγαίνουν στη σφαγή. Περισσότερο σαν τις φώκιες που κολυμπούν αμέριμνες στα νερά του Αρκτικού ωκεανού μέχρι τη στιγμή που θα σοδομιστούν σαδιστικά ζωντανές από νευρικά κλωνισμένους, ψυχανώμαλους, λεφτάδες ευρωπαίους για τη γούνα τους.


Κάπου στην πρώτη σειρά βρίσκεται και ο τύπος που με αντι-μητ$0τάκια τύχη και μικρές απώλειες (αν εξαιρέσεις τη γρανίτα, τον εγκέφαλο, την αξιοπρέπεια και την ψυχή του) την έβγαλε καθαρή στις προηγούμενες δυο ιστορίες. Τσίχλα με γεύση συντηρητικά και πλαστικό χρώμα άγριο βατόμουρο, εφετζίδικο ipod να τρέχει την ίδια playlist από την εποχή που ο Steven Segal έκανε την πρώτη του πλαστική και γυαλιά ηλίου αλά Blade ο βαμπιροφονιάς είναι τα απαραίτητα στοιχεία που τον ολοκληρώνουν σαν προσωπικότητα.



Κοιτάει το καινούργιο του ρολόι. Είναι πιο διακριτικό από το προηγούμενο. Είναι και πιο πρακτικό. Δε χρειάζεται να ταΐζεις τον κούκο κάθε 3 ώρες. Πράσινα φωτάκια αναβοσβήνουν σαν πυγολαμπίδες με Πάρκινσον, προμηνύοντας το τέλος του διαλείμματος. "Αυτό ήταν. Πλήξη τέλος. Τώρα αρχίζει το σόου..." σκέφτηκε με βοήθεια από τον διπλανό του, του οποίου ο εγκέφαλος δεν είχε υποχωρήσει ακόμη μπροστά στη λαίλαπα της οξείας σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας. Τη μάστιγα που έφερε το ΣΤΑΡ στην Ελλάδα με τον Μπομπ το Σφουγγαράκη.



Η γεμάτη ανούσιες, ασύντακτες και ανορθόγραφες κομματικές αφίσες πόρτα άνοιξε, προκαλώντας τη μανιασμένη είσοδο θερμών ρευμάτων αέρα που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την παλιννόστηση των Αθηναίων μέσω της Εθνικής οδού μετά από αναρρωτικό πενθήμερο αχαλίνωτου clubbing στη Χαλκιδική. Δίπλα από το φύλλο της πόρτας ξεπρόβαλε μια φιγούρα με ψάθινο, χειροποίητο, πλεκτό καπέλο, μαύρα γυαλιά έκλειψης από το Εθνικό Αστεροσκοπείο και σκουλαρίκι μόνο στο δεξί αυτί στο σχήμα της κιθάρας του Buckethead. Σημάδια που αποδείκνυαν περίτρανα τα ιδιαίτερα προσόντα και χαρίσματα που οφείλεις απαραίτητα να έχεις για να κρατήσεις την έδρα της Χημείας στο συγκεκριμένο ίδρυμα.



Άφησε την 10 κιλη βαλίτσα που κουβαλούσε πάνω στο γραφείο της. Την άνοιξε με περίσσεια, σχεδόν χειρουργική, ακρίβεια που θα ζήλευε και ο dr. Derek Shepherd του Grey's Anatomy, αποκαλύπτοντας το ιερό περιεχόμενό της: έναν προβολέα διαφανειών. Έβγαλε ευβλαβικά το μαύρο ύφασμα που κάλυπτε τον μουσειακό φακό και το άφησε παραδίπλα, πάνω στον αραχνιασμένο, ψηφιακό προβολέα Toshiba TDP-MT700 HD.



Ένα τέταρτο μετά ο προβολέας διαφανειών είχε συναρμολογηθεί από τα χέρια της καθηγήτριας, ή καλύτερα της πρωθιέρειας, με τη χάρη που ένα τρίχρονο κοριτσάκι συναρμολογεί το πύργο της Χιονάτης από τουβλάκια lego. Το μάθημα ξεκίνησε και μια ακατανίκητη δαιμονική δύναμη ώθησε όλους τους φοιτητές να κοιτάξουν συγχρόνως τα ρολόγια τους. Φήμες λένε ότι σε εκείνο το αμφιθέατρο ο χρόνος παύει να κυλάει. Λένε ότι η πρωθιέρεια έκανε συμφωνιά με το διάβολο για να το πετύχει αυτό και να μείνει για πάντα νέα, όμορφη και έξυπνη προσπαθώντας να μοιάσει στο είδωλό της, την Πετραλιά.

Ο λόγος της ορμητικός, συναρπαστικός και χειμαρρώδης θυμίζει τον μεγαλύτερο ρήτορα που πάτησε ποτέ σε αυτόν τον τόπο, γνωστό μόνο με τα επίθετα με τα οποία οι πιστοί του τον χαρακτηρίζουν: τον Γιωργάκη τον Ποδηλάτη. "Το όριο μεταξύ των δυο μετάλλων είναι σαφή, όταν δεν έχει γίνει σωστά η ανάμιξη. Αν το όριο είναι σαφή, σημαίνει ότι απέτυχε η δουλειά που έκανα" [σημείωση σχολιαστή: εννοεί σαφές] , ήχησε η φωνή της Σειρήνας, θυμίζοντας στον τύπο της πρώτης σειράς τις άναρθρες κραυγές των Κίτρινων Μπαμπουίνων τη στιγμή που τους χτυπάνε στο κεφάλι με μπαστούνια του γκολφ οι λαθροκυνηγοί μπροστά στις κάμερες των τρομοκρατημένων και φιλόζωων cameramen του National Geographic.

"Βλέπετε εκεί, στο κυβικό πλέγμα, τα 4 άτομα θα μπουν εκεί στις 4 ακμές που σχηματίζουν οι τρεις πλευρές του κύβου." [σημείωση σχολιαστή: εννοεί τις 4 κορυφές του κύβου] , συνέχισε με τη χαρακτηριστική ακρίβεια και ορολογία στερεομετρίας που έκανε τα κόκκαλα του Πυθαγόρα να τρίζουν.

Κάποιοι ξεδιάντροποι φοιτητές δεν άντεξαν άλλο τη συσσώρευση αυτής της αγνής γνώσης στο κατεστραμμένο από τον καφέ του κυλικείου μυαλό τους, σηκώθηκαν, πέρασαν μπροστά από τον προβολέα της δυναστείας των Ming και βγήκαν από την αίθουσα-χρονοκάψουλα με τη διακριτικότητα ενός βίκινγκ σε δείπνο με τη Μαρία Αντουανέττα.

Η Σειρήνα κοίταξε την πόρτα που έκλεινε πίσω τους και μη μπορώντας να συγκρατήσει τα δικαιολογημένα νεύρα της, ξέσπασε σε ένα ρητορικό παραλήρημα, ισάξιο του Πανηγυρικού Λόγου του Ισοκράτη: "Ξέρετε πόσα πληρώνει το ελληνικό κράτος για να φεύγετε εσείς έτσι από τα αμφιθέατρα; Ξέρετε πόσο ΑΞΙΖΕΤΕ; 5 000 ο καθένας κάθε χρόνο! " Αυτό ήταν. Ο τύπος στην πρώτη γραμμή εξοργίστηκε σαν άλογο που το τσίμπησε λυσσασμένη μύγα μέσα στο ρουθούνι και ξύπνησε από λήθαργο χιλιετίας.

"Και πως δικαιολογείτε ότι αξίζουμε 5000 έκαστος δηλαδή; Μήπως επειδή εκμεταλλεύεστε στο έπακρο τις άριστες τεχνολογικές υποδομές των κτηρίων; Μήπως είναι τα εργαστήρια που κάνουμε μία φορά το χρόνο; Μήπως είναι η εκλεκτή Γαλλική Κουζίνα με την οποία μας κακομαθαίνετε στο εστιατόριο;", είπε με τη χαρακτηριστική ηρεμία στη φωνή του.

"Ξέρεις πόσο αξίζει ο ηλεκτρομαγνήτης του εργαστηρίου; 15000 €. Ξέρεις τι έχω εγώ στο εργαστήριό μου; Χημικά που αξίζουν 400€ το γραμμάριο." απάντησε εκείνη και Ω ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ δεν έκανε συντακτικό λάθος. Και με αυτό το αποστομωτικό επιχείρημα σκέφτηκε ότι τον έλιωσε σαν γάτα που έκανε το λάθος να διασχίσει την Παραλιακή σε ώρα αιχμής.

"Και για ποιό ακριβώς λόγο χρεώνομαι εγώ τον Η/μαγνήτη και τα χημικά; Εργαστήριο αλχημείας έχω σπίτι μου;" , ρώτησε εκείνος προσπαθώντας να να καθυποτάξει τον σαρκασμό που ήταν έτοιμος να τον καταβροχθίσει σαν την πυρά στην οποία έριχναν οι ιεροεξεταστές όσους υποστήριζαν ότι η γη δεν έχει σχήμα πίτσας με πεπερόνι και δεν την κρατάει στην πλάτη της μια γιγάντια ιπτάμενη χελώνα που ξερνάει φωτιά και τρέφεται με τα μαλλιά της Σελήνης.

"Για ποιόν τα έχω εγώ τα υλικά στο εργαστήριο; Για μένα; Για σας τους χημικούς τα έχω", είπε εκείνη διαμορφώνοντας στο πρόσωπό της μια έκφραση ΡΟΥΑ ΜΑΤ. Και εκείνος κατεβάζοντας τα γυαλιά ηλίου και φορώντας τα ακουστικά του ipod που είχε μεινει από μπαταρία εδώ και 30 λεπτά περίπου, είπε με την ηρεμία ενός νεκροθάφτη: "Στο αμφιθέατρο των ηλεκτρολόγων βρίσκεστε"...

Η ώρα κύλησε και το μάθημα συνεχίστηκε στα ίδια πλαίσια ρητορικής απαγγελίας με πριν. Κάθε φορά που τον κοιτούσε εκείνη, η μακρινή ανηψιά του ρήτορα Δημοσθένη, να την κοιτάει μέσα από τα καγκουροτρεντάδικα γυαλιά του, έκανε ένα μορφασμό του στυλ "γιατί φοράς γυαλιά ηλίου;" και εκείνος της απαντούσε μέσα από τον ύπνο του με ένα μορφασμό του στυλ "γιατί με τυφλώνει η ανάκλαση από το σκουλαρίκι κιθάρα".

Ώσπου μετά από δεκαετίες ή μάλλον αιώνες, μπορεί και χιλιετίες, μέσα σε εκείνο το αμφιθέατρο-Βουλή που ο χρόνος παύει να κυλάει, το ρολόι σήμανε τη λήξη του προγράμματος του κλόουν. Κάποιος τότε ρώτησε ποιά ήταν η εξεταστέα ύλη από το βιβλίο-σκαμπό με μια περίτεχνη, δυσνόητη διατύπωση που έμοιαζε κάπως έτσι: "Μπορείτε να συγκεκριμενοποιήσετε την ύλη των εξετάσεων;". Μέγα λάθος. Χειρότερο και από εκείνο του Πασχάλη.

Η ενσάρκωση της ρητορικής τον κοίταξε με μια απορημένη έκφραση που θύμιζε το βλέμμα ολλανδέζικης αγελάδας που βόσκει μωβ παπαρούνες, σαν να του έλεγε "δεν κατάλαβα βούδα ". Τότε εκείνος που καθόταν στην πρώτη σειρά έβγαλε τα γυαλιά, την κοίταξε στα μάτια και της είπε με αξιοθαύμαστη για τον ίδιο σοβαρότητα: "Ρωτάει αν η ύλη είναι πιο συγκεκριμένη ή αν είναι απλά οι 500 σελίδες των κεφαλαίων 1,3,5 και 7 που λέει το site" . Φήμες λένε ότι θεοί και δαίμονες δεσμευσαν εκείνη τη στιγμή το σαρκασμό του που ήταν έτοιμος να ξεχυθεί σαν ομάδα αλαφιασμένων ΜΑΤατζήδων που πολιορκούν με δακρυγόνα τις επικίνδυνες τρομοκρατικές ομάδες δεκάχρονων μαθητών, που γυρνούν από το σχολείο φορώντας κουκούλα στην καταρρακτώδη βροχή.

Και η σειρήνα, η νύμφη με το ψάθινο καπέλο και την ηλεκτρική κιθάρα στο αυτί, εκείνη που στο Πάμε Πακέτο θα έβγαινε σόι με τον Δημοσθένη και τον Ισοκράτη, απάντησε σε ένα αποκορύφωμα ρητορικής ικανότητας λέγοντάς του κάτι πολύ ανώτερο των παρακατιανών Μολών Λαβέ και ΟΧΙ. Είπε το ιστορικό: "Χέσε μας"...