Τρίτη 21 Αυγούστου 2012

Αντάριασες, μα λάκισες

"Όταν μας πήρε η τράπεζα το αυθαίρετο, έχασα τη γη κάτω απ' τα πόδια μου.
Ευτυχώς οι τσιγγάνοι είχαν ξηλώσει τους μετασχηματιστές για παλιοσίδερα."


Μοργκάνα: "Σήμερα, κοντά μας στη τηλεοπτική συχνότητα τού ΕΣΚΑΣΕ ο απογυμνωμένος επιθέτων Ερεβιέραξ. Είμαι η Μοργκάνα Ταπέρνοβα και βλέπετε την εκπομπή ΚωλοςSOS".


*Πέφτει intro παζαρτζίδικης κινέζικης melodica σε ήχους dubstep, με voice track από το Άξιον Εστί τού Σαντικάι· ft. Pitbull Χ Σκρίλεξ*

*Δυο κόκκινες φωτεινές επιγραφές υποδεικνύουν στο επιτόπιο κοινό τη λέξη ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ*

*Το studio πλημμυρίζει από σεληνιακή νέκρα*

*Τα κατοικίδια αυτοκρατορικά τζιτζίκια μου, λόγω ανατροφής, συμφωνούν να σώσουν την κατάσταση. Βγάζουν τα βατραχοπέδιλά τους και πλημμυρίζουν τον αέρα με τζιτζικοτρίλιες*

*Το κοινό δεν ήξερε ανάγνωση*


Εγώ: "Καλησπέρα, Μοργκάνα. Έχεις ακουστά το ομώνυμο ποίημα τού Καββαδία με τη τσιγγάνα; Φάτα Μοργκάνα;"

Μ: "Εσύ να τα φας και να είναι κρύα! Και να λείπουν τα ρατσιστικά σχόλια, παρακαλώ. Σας πληροφορώ ότι δεν έχω καμία σχέση με τα γλοιώδη έκνομα τρωκτικά. Κι ακόμη κι αν είχα, θα έμπαινα η ίδια μέσα στον φούρνο ή θα στεκόμουν περήφανα απέναντι από τα Einsatzgruppen για εθελοντική εξολόθρευση. Είμαι χίλια τα εκατό καθαρή Ελληνίδα, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και με εξέταση στο πανελληνικότατο ιχωραφόρο DNA μου. Να, να, να, πάρτε μια κατάξανθη ντεκαπάζ τούφα. Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται. Οι αστραπές είναι με το μέρος μας. Έχουν το σχήμα των SS. Αλλά πολύ περίεργα με κοιτάτε. Μήπως δεν είστε Έλλην, κύριε θολοκουλτουριάρη; Δεν νοιάζεστε για την πατρίδα μας; Sieg Heil! 88"

Ε: "Πατρίδα μου είναι η γλώσσα και η αισθητική μου. Να υποθέσω ότι κι εσείς ήσασταν μία από τους αγράμματους σκατοκέφαλους που ψήφισαν δημοκρατικά την είσοδο τού φασισμού στη Βουλή;"

Μ: "Από όλα τα άλλα σκατοκόμματα ο φασισμός σας πείραξε; Έτσι φαίνεται το πραγματικό σας πρόσωπο. Άπλυτοι θολοκουλτουριάρηδες. Κι εσείς και η ψευτοδημοκρατία σας. Φτάνει πια την είδαμε την δημοκρατία τόσα χρόνια. Να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό τώρα"

Ε: "Να δοκιμάσουμε. Θεοκρατία με θεό-βασιλιά εμένα"

Μ: "Και βλάσφημος και ανθέλλην. Στον Κιάδα θα έπρεπε να σε πετάξουν. Θεέ μου, συγχώρα με"

Ε: "Στο Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηνών; Ο Ξένιος Ζευς δεν θα οργιστεί για να κάψει τις σοδειές σας;"

Μ: "Ο Ζευς γυρίζει με τον Φοίβο Απόλλωνα καβάλα στο διαστημόπλοιο από τον Σείριο. Τότε θα δείτε όλοι σας"

Ε: "Τελικά είστε ελληνορθόδοξοι ή παγανιστές;"

Μ: "Ο ελληνισμός και ο χριστιανισμός είναι ένα. Το είπε και ο Ιλυακόπουλος και ο Λιβελόπουλος"

Ε: "Τα εν Ελλάδι trolΛ. Πώς ακριβώς είναι το ίδιο ένας πολιτισμός και μια θρησκεία;"

Μ: "Οι Ρώσοι εκφράζουν αυτή την ενότητα. Ορθόδοξοι και φιλέλληνες. Και σε περίπτωση πολέμου θα μας στείλουν τα τομπούλεφ τα βομβαρδιστικά και θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη και τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά και την Αγιά Σοφιά και τα ευζωνάκια και τον Αθανάσιο Διάκο και τον μπακλαβά και το Ιράν και την Ινδία, που προέρχεται από το Ιν-Δία και είναι ελληνική.

Ε: "Ήταν πολύ in εκεί ο Δίας;"

Μ: "Όσο και να διαστρεβλώσεις τα καθαρά και ξάστερα ελληνικά λόγια μου, η Ελλάδα μας ζει. Η Ελλάδα μας ζει μέσα στην παράδοσή μας"

Ε: "Και τι παραδώσατε εσείς στα παιδιά σας, κοπροκέφαλοι χιμπατζήδες; 'Frappe riiiiii eladAra 4ever...!!!';

Μήπως: 'Τέσσερα χαρτιά κουζίνας πέντε ευρώ! Είναι από το άσπρο το χαρτί! Το απαλό! Το λευκό! Είναι από τη Θεσσαλονίκη! Το ακριβό!';

Τι παραδώσατε στη γλώσσα, που από το 'τα πάντα ρει' κατέληξε στο 'ta panda riiiiiiii';

'Τα έθνη δεν φονεύονται ούτε δια της πείνης, ούτε δια των χρεωκοπιών, ούτε δια της ήττης· φονεύονται δια της ιδέας' έλεγε ο Δημητρακόπουλος εκατόν έντεκα χρόνια πριν, στη Χρυσή Διαθήκη του. Σάμπως τη διαβάσατε;"
 
Μ: "Άσε αυτά τα θολοκουλτουριάρικα για κανέναν άλλον. Εμείς οι Έλληνες και αγράμματοι πάλι έξυπνοι είμαστε. Δεν χρειαζόμαστε εμείς φωστήρες. Έχουμε και μια παρέμβαση από το κοινό. Αν είστε Ελληνίδα, παρακαλώ, μιλήστε"

Τυχαία Μέτρια Γριά: "Εμείς, παιδί μου, αμόρφωτοι και χωρίς πανεπιστήμια μια χαρά τα καταφέραμε. Τους δυτικούς να φοβάσαι. Τους σπουδαγμένους. Κοίτα εσύ να πάρεις τα χωραφάκια σου και μια καλή γυναίκα και θα τα βγάλεις πέρα. Άιτ', θα βγει και η ζωή, άμα θέλει ο Θεός"

Ε: "Άμα δεν θέλει, δηλαδή, νεκροζώντανος θα γίνω; Τρίζουν τα κόκαλα τού Μάσλοου· η βάση τής πυραμίδας του έγινε κορυφή. Κάτι τέτοιοι θεόχαζοι μίζεροι με ενδοκρανιακή κοπριά πιο απολιθωμένη κι από το δάσος στη Λέσβο είχαν τόσες δεκαετίες τα ηνία. Σκέτη ελληνωδία είναι· μην προσβάλλουμε διαρκώς και τους τράγους"

Μ: "Παρακαλώ μην αναφέρετε ονόματα Εβραίων"

Ε: "Σαμαριτών επιτρέπεται; Σαμάρι γαϊδάρου; Samara από το the Ring; Σαμαράς;"

Μ: "Ναι, να τον θάψουμε αυτόν. Είδες που γίναμε αδολφοποιτοί;"

Ε: "Μαζέψου, παρδάλω. Πιστεύω πως η ιστορία θα ονοματίσει στα ισπανικά τον εκλογικό χάρτη των δεύτερων εκλογών τού 2012. Θα τον πει el mapa. Σκέφτομαι να αρχίσω να τον τυπώνω σε πανάκια προσώπου με επίστρωση γυαλόχαρτου για να το τρίβω στη μάπα των στρουμφ και γιουσουφ που θα μυξοκλαίνε τον χειμώνα, όταν δεν θα έχουν σύνταξη και μισθό ούτε για γαλέτες εκατονταετίας"

Μ: "Έχουμε παρέμβαση από το κοινό. Μιλήστε, συνΈλλην"

Τυχαίος Μέτριος Γέρος: "Εγώ και με εκατό ευρώ σύνταξη να μείνω, δεν με νοιάζει. Σύνταξη να έχουμε, κι ας είναι και μικρή. Εγώ 1,8 € τη μέρα να έχω να παίρνω ένα ψωμί και ευχαριστημένος θα είμαι"

Ε: "Για το παζάρι; Για την εκκλησία; Για φάρμακα και γιατρούς; Για τα νοσοκομεία;"

ΤΜΓ: "Σκατά είναι τα νοσοκομεία· θέλουν και να τα πληρώνουμε. Όλο διπλές και τριπλές εξετάσεις και ακτινογραφίες και όλα από την τσέπη μας"

Ε: "Αν είχατε Κάρτα Πολίτη και Ψηφιακό Ιατρικό Φάκελο, δεν θα χρειαζόταν να κάνετε διπλές και τριπλές εξετάσεις. Θα υπήρχαν όλες στο ιστορικό σας"

ΤΜΓ: "Αυτές οι κάρτες και τα μπαρ-κόουντ και τα μικροτσίπ και τα ραδιοκύματα και οι κεραίες και οι συχνότητες είναι όλα του σατανά! Φακέλωμα είναι! Το χάραγμα είναι! Καλύτερα να πεθάνουμε, παρά να μας χαράξουν! Ωραία τα λες εσύ, αλλά μήπως είσαι του 666; Και ο αντίχριστος ωραία θα τα πει για να μας χαράξει. Μήπως είσαι ο αντίχριστος; Ε; Ε;"

Ε: "Σιγά σιγά, μη πάθετε κανένα εγκεφελλικό. Έταξαν αποποινικοποίηση τής κάνναβης στις εκλογές, ε; Γι' αυτό μαζέψαν τρια εκατομμύρια ψήφους τα κυβερνητικά κόμματα;"

Μ: "Υπονοείτε πως ο ελληνικός λαός δεν ξέρει να ψηφίζει;"

Ε: "Ναι, μωρή πατσαβούρα. Ο ελληνικός λαός είναι κουτοπόνηρος, θρασύτατος, κλέφτης, αμόρφωτος, γιδόβλαχος και σκλάβος τα τελευταία δύο χιλιάδες τριακόσια χρόνια. Και τον τελευταίο μισό αιώνα έγινε και φλώρος. Ο φουστανελάς έγινε φου Σταρ Ελλάς· απ' τον τσολιά στα τσόλια. Τι μου αυτοεξυμνείστε συνέχεια, μέτριες βδέλλες;"

Μ: "Επειδή συμφωνούμε, δεν θα αντιβρίσω. Έπρεπε ο Ελληνικός Λαός να στηρίξει το μόνο ελληνικό εθνικιστικό κόμμα"

ΤΜΓ: "Εμείς από πάντα στο σπίτι μας την παραδοσιακή Δεξιά ψηφίζουμε. Ο παππούς μου με όρκισε πριν πεθάνω εμένα. Μου είπε: 'Παιδί μου, δυο πράγματα να θυμάσαι από μένα. Να μην γίνεις κομμουνιστής και ντιγκιντάνγκας'. Ψήφο ζωής δίνουμε εμείς οικογενειακά. Ψωμί κι ελιά και Κώτσο βασιλιά!"

Ε: "Απ' τις Ιλιάδες στους βασιλιάδες"

Μ: "Ένα Putsch χρειάζεται η δημοκρατική δεξιά σας. Φανερώθηκε ο ιλλουμινάτος παντεπόπτης οφθαλμός τού σαμαροπροέδρου σας, του Sauron. Οφθαλμική επέμβαση, ναι. Και καλά τώρα"

Τυχαίος Μέτριος Μεσήλικας: "Μια Πουτς στα μούτρα σου. Εγώ ψήφισα δημοκρατική αριστερά για αναδιάρθρωση"

Ε: "Α, σου έταξε περεστρόικα; Φάε στη μάπα κι άλλη τρόικα. Φώτης Κουνέλης. Δες τον πως πηδά Δεξιά κι Αριστερά"

Μ: "Δεν σας έδωσα το λόγο, κύριε. Για πες μας, λοιπόν, Ερεβιέραξ εξυπνάκια, πώς θα ορθοποδήσει το ελληνικό κράτος, αφού δεν σου αρέσουν οι προτάσεις τού μοναδικού ελληνικού εθνικιστικού κόμματος που ήδη ξεκίνησε τις ανθρωπιστικές δράσεις του"

Ε: "Αφήνω τις ανθρωπιστικές δράσεις του κάθε γιδόβλαχου φασίστα που θέλει να το παίξει Αλ Μπατσίνο στην άκρη για την ώρα.

Δεν έχω να προτείνω ανασύσταση τού ελληνικού κράτους, γιατί, πολύ απλά, οι Μπέλληνες είναι ανίκανοι να διατηρήσουν κράτος. Εδώ μια μαζική διαμαρτυρία δεν μπορούν να κάνουν. Αγανάκτησαν, αντάριασαν, κατέβηκαν στο Σύνταγμα να απαιτήσουν μέλλον, κι οι μπάτσοι ήταν απέναντί τους και τους έδερναν, λες και το δικό τους μέλλον είναι σαφώς εξασφαλισμένο. Κι ύστερα λάκισαν. Λογικό είναι. Το πολύ πολύ να επιστρέψουν σε φατρίες· μέχρι τους δεσμούς αίματος φτάνει ο εγκέφελλός τους· κι αρκετές φορές δεν φτάνει καν μέχρι εκεί.

Η μπυροκοιλάρα τους είναι ξόανο λατρείας. Ας έχουν αυτοί να τη γεμίζουν με κλοπιμαία, κι ας ζήσει ο γείτονας με τα πέντε παιδιά κάτω από τη γέφυρα. Μια γίδα μια φορά κουνούσε την ουρά και μάσαγε γερά. Δεν έχει νόημα να μιλάω και να γράφω πλέον. Τα ίδια και τα ίδια θα λέμε συνέχεια; Το κοινό στο οποίο απευθύνομαι τα ξέρει ήδη. Κι εγώ ο ίδιος τα έχω ξαναπεί.

'Ξύπνα, καημένε μου Τραγιά. Ξύπνα, σου πήραν τα παιδιά' έλεγα, αλλά φαίνεται πως ο Τραγιάς ήταν πάντα ξύπνιος. 'Ξύπνιος είναι αυτός. Κλέβει το κράτος' έλεγαν και λένε ακόμη μεταξύ τους στα μαντριά τα κοντόφθαλμα παράσιτα με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Έτσι είναι. Ο ψεύτης και ο κλέφτης χαίρονται μέχρι να τους πυροβολήσεις· μετά είναι νεκροί"

Μ: "Δηλαδή υποστηρίζετε τους τρομοκράτες; Τρομοκράτης και αναρχικός είστε;"

Ε: "Υποστηρίζω το Χάος. Το Χάος πάντα φανερώνει τον πραγματικό πολιτισμό του κάθε λαού. Πόλεμος πατήρ πάντων. Αν δεν υπάρξει αναταραχή, δεν γεννιέται τίποτα. Κι αφού δεν υπάρχει ανάπλαση ιδεών, εξέλιξη του ανθρώπινου πνεύματος, εμβάθυνση στα όρια των καινοτόμων επιστημών, η αναταραχή θα πρέπει αναγκαστικά να έχει υλική υπόσταση.

Ίσως, στην καλύτερη των περιπτώσεων, να μπορέσουν να συντηρήσουν πόλεις-κράτη. Φυσικά, αυτό θα προαπαιτούσε πλήρη αυτονομία αγαθών. Με τα δύο τρίτα των τοπικών βιοτεχνιών να έχουν βουτήξει στην χρεωκοπία σαν τον Αιγαία στο πέλαγος, τις βιομηχανίες να έχουν μετοικήσει σε χώρες τού πρώην ανατολικού μπλοκ για να εκμεταλλευτούν φθηνότερους σκλάβους, το μόνο πράγμα που σίγουρα παράγουμε καθημερινά σαν κράτος είναι κίνηση πακέτων ip στο internet. Κάποτε το μοναδικό προϊόν made in China που θα αναζητούσε ο μέσος αστός ήταν η πάπια Πεκίνου. Σήμερα, με καθησυχάζει τουλάχιστον που δεν αναπνέουμε κινέζικο αέρα από κονσέρβα.

Αλλά αυτό είναι το τίμημα τής οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Ελεύθερη αγορά που πατάει στην παιδική πλάτη πεντάχρονων εργατών για να βάλει ένα ακόμη cent πάνω λόφο τού τεχνητού πλούτου. Γιατί το χρήμα δεν είναι απλά μέσο συναλλαγών· είναι ορισμένο από τον άνθρωπο αγαθό. Το ναρκωτικό που μας προμηθεύουν με γδάρνεια οι τράπρεζες. Είμαστε η ντροπή της φυσικής επιλογής. Ένας πιθανός εξωγήινος πολιτισμός θα μας έλιωνε σαν τα σκουλήκια που βάζουμε ένα αγαθό πλαστής αξίας και κενό φυσικού πλούτου πάνω από την ολοκλήρωση και την εξέλιξη τού ανθρώπινου είδους.

Βουτηγμένοι στο συντηρητισμό, την απόρροια τής δουλείας, της μιζέριας και της κουτοπονηριάς, επί εκατονταετίες, οι Μπέλληνες ήταν και είναι αμύνοντες. Απωθούν την αλλαγή, αποπέμπουν την βελτίωση. Κι όμως, το μικρό πρώτο βήμα προς την εξέλιξη τού νου είναι η αλλαγή τής γραφής ενός φθόγγου τής παρούσας κατάστασης· από αμύνοντες σε αμείνοντες.

Μ: "Με ενημερώνουν, όμως, ότι άλλος ένας πενηντάχρονος συνΈλλην κινδυνεύει να βουτήξει από την ταράτσα του. Έχει κρεμαστεί με ένα μακρύ σκοινί από την βάση τής κεραίας τής πολυκατοικίας στην οποία διαμένει και τραγουδάει δυνατά "κούνια μπέεεεεεεεεεεεεε-λα", απειλώντας να αφήσει το σκοινί για να δώσει τέλος στη ζωή του, η οποία δεν φαίνεται να έχει πια κάποιο νόημα χωρίς αποκωδικοποιητή για το νέο ψηφιακό σήμα των τηλεοπτικών σταθμών. Αυτό το συγκινητικό κοινωνικό γεγονός θα καλύψει λεπτό προς λεπτό το ελικόπτερο τού ΕΣΚΑΣΕ που θα βρίσκεται εκεί σε λίγη ώρα. Οπότε, παρακαλώ, ολοκληρώστε στον ελάχιστο χρόνο που μας απομένει"

*Παύση*

*Σκέφτομαι: "nothing to do here anymore"

*I must go. My mothersheep needs me*

Ε: "Μιας που είμαστε στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, προτείνω να στήσουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες φανάρια στις τέσσερεις γωνίες του· να βγάλουν τουλάχιστον τα παιδιά μας κανα φράγκο"



Γνωρίζετε τη βέρα ελληνική προστάτιδα θεά Ειλείθυια;



Let us troll the dice

Κυριακή 29 Απριλίου 2012

Φοίνιξ Χρυσοτόκος


"Χάιλ, Κίλλερ!"







 Ακολουθούν δυο πολιτικές δημοσιεύσεις, όπως ακριβώς αλιεύθηκαν από το web:


1. Λοιπόν αν δεν βαριέστε diabasteto. Έχω μια μάνα 82 χρόνον έπαιρνε σύνταξη μαζί με το εκας 300 "ευρουλακια". Και τι κάνανε οι αθεόφοβοι τις κόψανε το εκας και τις δίνουνε την σύνταξη του ικα δηλαδή 75.00 ΕΥΡΩ???? ΓΙΑΤΙ ρωτάμε και μας λένε επαλήθευση αυτόν που δηλώνει πως είναι. Ωραία και ρωτώ εγώ ποιος θα χρεωθεί τον θάνατο this μάνας μου.Με 75.00 ευρώ τι θα κάνει????

ρεύμα -χαράτσι - πετρέλαιο-φαγητό -νερό-τηλ-και ένα σορό χάπια.Όσο είναι στην αναμονή, στο περίμενε ,τα χάπια θα τα πληρώνει με 25% ενώ με το εκας 10%. θέλουν ένα σορό χαρτιά. Και να φανταστείτε είναι η 2φτέρη φορα που συμβαίνει μέσα στον ίδιο χρόνο 2011. Την πρώτη φορα καταθέσαμε olla τα χαρτιά που ζήτησαν και μετά από 6 μήνες τις δώσανε ξανά το εκας και αυτό έγινε κατόπιν τηλεφωνήματος και παρακλήσεις.

ΧΕΙΜΩΝΑΣ τότε χειμώνας τώρα πετρέλαιο δεν έχει βali ακόμα "τουρτοριζι" από το κρύο. Μια φορα την ημερα κάτι μακαρόνια χωρίς λάδι και ψωμί.Άνεργος εγώ άνεργοι η γυναικα μου άνεργος ο γιος μας. Που να μην mini ρουθίνοι από τους σατανάδες τις ελλάδας να τους χτυπήσει εκεί που πονάνε περισσότερο να σαπίσουν ζωντανή.ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ.

2. Πάμε ρε ΔΑΠάρα




Επιστρέφοντας από τη λήθη -σαν την πεντηκοστή όγδοη κινηματογραφική συνέχεια του Charlie Chan- ατσαλάκωτος και τσιτωμένος -σαν τη μάπα του Steven Seagal τα τελευταία 25 χρόνια- διακηρύττω πως ήρθα να ξαναμασήσω μερέντα, να πετσοκόψω γκώλους και να κράξω κατάντιες σαν τη Μάγισσα Κλοκλό υπό την επίδραση συνδρόμου εμμηνόπαυσης.

Και η πρώτη μου δουλειά μετά από τον ΣλίπινγκΜπιούτι-ο ύπνο μου είναι να πνίξω τα δίδυμα που προήλθαν από τον βιασμό και να μαστιγώσω τους βρωμερούς οχτάποδους σκλάβους για να σύρουν γρηγορότερα το άρμα μου προς την πατρώα εκλογική μου περιφέρεια, γιατί -αν και μέχρι το μεδούλι φιλοβασιλικός και φιλοδενδρολίβανος- δεν σκοπεύω να πληρώσω ούτε μισό πρόστιμο αποχής για να προσθέσουν στη γκαρνταρόμπα φαγώσιμων σωβράκων τους ένα c-string με γεύση παστουρμά καμηλοπάρδαλης όλοι οι αθώοι μακρινοί συγγενείς τού τρελομπόμπιρα Άκη.

Χρησιμοποιώντας το θεϊκό-αυτοκρατορικό μου χάρισμα της χρονικής προεκβολής, θα περιγράψω αυτά που έζησα στο κοντινό μέλλον, από τις 6 Μαΐου και εντεύθεν, προς συμμόρφωση και περίσκεψή σας. Γιατί είναι στο χέρι σας ή στο πόδι σας, αν είστε προεκλογικώς ελληνοποιημένη σαρανταποδαρούσα, να ξαναγράψετε τις σελίδες αυτού του δυσοίωνου μεταποκαλυπτικού μέλλοντος, αν φησυκά γνορύζετται γραφοί κε αννάγνοσει.

Ήταν λίγο πριν την ανατολή όταν έριξα την πρώτη βουρδουλιά τής νέας εποχής. Οι σκλάβοι άπλωσαν τα δυο κοιλιακά ζευγάρια πόδια τους στην καυτή άσφαλτο και μάζεψαν τα ρεζερβέ ραχιαία για ξεκούραση. Μπούκωσαν τα αυτιά τους με βιτριόλι και, αφού ξεδίψασαν, έδωσαν το σήμα τής εκκίνησης, παίζοντας στα γρήγορα το "Rhythm Method" των Rush με τα στεγνά τους βλέφαρα.

Κάλπασαν, με τα αιθέρια μαλλιά τους να χλιμιντρίζουν αρμονικά το "O Fortuna", σε δρόμο αχαρτογράφητο, αφιλόξενο και χωρίς ίχνος McDonald's Drive-Thru. Μπορεί να μην τους είχα ορίσει σαφώς τον προορισμό μου, αλλά ενδόμυχα ήξεραν· ήξεραν ότι απ' τη στιγμή που δεν τους είχα συνθλίψει ακόμη τα εντόσθια, ακολουθούσαν τον σωστό δρόμο. Ήταν το ένστικτό τους -αυτό και το "Θέλω να Ζήσω Ξανά" τού Ρουβά- το βέλος που τους καθοδηγούσε απαρέκκλιτα, γεμίζοντάς τους με τη φαντασίωση τής ζωής, όσο η Δαμόκλειος Σπάθη έδειχνε ασάλευτη τον προστάτη τους σαν Σολωμική πετροκαλαμήθρα.

Κι ύστερα φτάσαμε. Οι σκλάβοι είχαν αναποδογυρίσει αρκετές φορές κατά τη διάρκεια τού ταξιδιού, εναλλάσσοντας διαρκώς τα ραχιαία και κοιλιακά πόδια τους σε έναν κύκλο ασφάλτου και ξεκούρασης, όσο εγώ τους απήγγειλα ακούραστα και μονότονα την "Ιθάκη" τού Καβάφη, το "Long Way" των Daughtry και το "The Road" του McCarthy. Ο ήλιος είχε ανατείλει και μεσουρανήσει εδώ και ώρες και -δόξα στην οδοιπόρο τής ολόμαυρης ράχης των Ψαρών- δεν ήταν πράσινος.

Μόλις φτάσαμε έξω από το εκλογικό κέντρο, σταύρωσα στον θώρακά μου το δρεπάνι και τον βούρδουλα -και όχι το σφυρί- και ποδοπάτησα τα ημιάψυχα κουφάρια τους σαν φαραωνική ντίβα.  Τους έδεσα τα αγκαθωτά λουριά στα γόνατα ενός λουσμένου με λάδι από τα καντήλια τού αγίου φωτός χριστιανού φονταμεταλιστή, που φορούσε στο στήθος μια ταμπέλα-σάντουιτς με την επιγραφή "Είμαι δούλος τού θεού και κανενός άλλου!", αφού πρώτα με διαβεβαίωσε ότι δεν θα το κουνούσε ρούπι από τη θέση για την οποία τον προόρισε "η Αγάπη τού Κυρίου Ιησού Χριστού". Τους άδειασα και ένα τσουβάλι φρέσκιες τσακμακόπετρες για μεσημεριανό και αποσύρθηκα για να τελέσω το εκλογικό μου δικαίωμα.

Λίγη ώρα αργότερα ήμουν εγκλωβισμένος σε μια ουρά χειρότερη από εκείνη της Χίμαιρας, μεγαλύτερη από ουρά πιάνο και στριφτότερη από εκείνη τού Παγκαλικάντζαρου (βλ. λεξιλόργιο). Είχα να νιώσω τόσο σφιχτό τον κλοιό των ηλιθίων γύρω μου από την μεταφορά της πρώτης αβατάρας μου προς καύση από τους Αλεξανδρινούς Παραβαλανείς.

Προσπάθησα να διαβάσω το μυαλό τους για να κάνω μια πρόχειρη εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος. Μάταια. Το κρανίο τους ήταν τόσο άδειο, που αν το αγκάλιαζε ένα facehugger, θα μπορούσε να γεννήσει μέσα του εννέα Aliens και να περισσέψει χώρος για τα άπαντα τού Sir Arthur Conan Doyle, για τέσσερα πλανητικά συστήματα και για μια ακόμη τελευταία συναυλία επανένωσης των Πυξ Λαξ, χωρίς να χαλάσει η ακουστική.

Ήταν μόλις είχε φτάσει η σειρά μου η στιγμή που συνέβη το γεγονός. Ένας κάτισχνος γέρος Μπέλλην, από αυτούς που ζουν ανάμεσά μας, με δέρμα πιο ζαρωμένο από τα μάγουλα της Yzma, κατέφθασε, φερόμενος -σαν Λακεδαίμονας δίχως "λακε"- επί γυψοσανίδας, την οποία κουβαλούσαν οι νεαροί του νοικάρηδες.


Αμέσως, εξαιτίας της ευγενικής μου καταγωγής, παραμέρισα με αέρα λόρδου και παραχώρησα στο πλάσμα τη σειρά μου. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο γέρος έβγαλε μια πήλινη πινακίδα -δεν θα ήθελα να αποκαλύψω από που- στην οποία ήταν χαραγμένα τα στοιχεία του σε σφηνοειδή γραφή τής Ακκαδικής γλώσσας.

Οι υπεύθυνοι -PhD στη Γλωσσολογία με ειδίκευση στις κλασικές και νεκρές γλώσσες και part-timer δικηγόροι/ντελιβεράδες σε σουβλατζήδικο- αποκρυπτογράφησαν στα γρήγορα τα εγχάρακτα σύμβολα και ανακάλυψαν με μερικά πρόχειρα τηλεφωνήματα πως ο γέρος ήταν διαγεγραμμένος από τον εκλογικό κατάλογο, με τη δικαιολογία -άκουσον άκουσον- ότι ήταν νεκρός.

Αντάλλαξαν μερικά σύντομα γελάκια, τον έβαλαν να υπογράψει στη θέση κάποιου άλλου και ετοιμάστηκαν να του δώσουν ψηφοδέλτια, αλλά εκείνο έβαλε τη μασέλα του και αρνήθηκε ευγενικά, φτύνοντας τον Αχελώο σε κάθε οδοντικό και υγρό φθόγγο που ξεστόμιζε.

"Όοοοχι, ευχαααριχτώ. Έεεεχω φααακελάαααακια".

"Θα μπούμε στο παραβάν μαζί του, γιατί έχει γλαύκωμα, Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ" είπαν ο νεαρός και η νεαρή γεροφορείς και έσυραν το λάφυρο τού Άδη πίσω από τη μπλε κουρτίνα.

Εγώ, καταπνίγοντας σαν κουνέλι για άλλη μια φορά την ενδόμυχη κραυγή "στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων" στο διάφραγμά μου, ενεργοποίησα την θεϊκή μου υπερόραση, ξεριζώνοντας και εκτοξεύοντας τούς βολβούς των ματιών μου πίσω από το παραβάν σαν ζωντανά γιο-γιο (αυτά με το κορδόνι, όχι τις εκπαιδευτικές χέστρες). Και τότε είδα.

Ήξερα, φυσικά, πως ο γέρος θα πουλούσε την ψήφο του για ένα πακέτο από τα φθηνότερα μακαρόνια από ανακυκλωμένο χαρτόκουτο των Λιντλ, αλλά η πραγματικότητα ξεπέρασε κάθε παντογνωσιακή πρόγνωση, δημιουργώντας ένα χωροχρονικό παράδοξο χειρότερο κι από τη γέννηση τού Επιτιμόσαυρου.

"Παππού, είπαμε ε; Θα ρίξεις για τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Στη τσέπη σ' το έχω το χαρτί. Και μετά θα πάμε μαζί να διαλέξεις γιαούρτι με φρούτα από το Καρφούρ" είπε ο νεαρός.

"Τι λες, ρε! Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή! Δεν θες να ξεβρωμίσει ο τόπος, παππού;" αναψοκοκκίνισε η skinhead κοπέλα.

"Ε, ρε, επιμνημόσυνα γλέντια" σκέφτηκα, αναλογιζόμενος τη σχετική θέση τού υπερδεξιού λαϊκιστικού κόμματος και της ολοκληρωτικής φονικής συμμορίας στους πολιτικούς χάρτες: 

http://www.helpmevote.gr/images/map.php?userid=188814





και

http://politicalmap.gr/


Ο γέρος κούνησε λίγο το κεφάλι. "Χαν ψόοοφιο βρωμάααει. Χρυχά αυγά θέλω!" έφτυσε μέσα από τη μασέλα του. Μόνο τα βουρκωμένα από την μπόχα θεϊκά μου μάτια αναγνώρισαν τη σάπια μυρωδιά του νεκραναστημένου κουφαριού, όμοια με εκείνη του Λαζάρου, του τέρατος του Φρανκενστάιν και του Πούμπαα. "Πλέον στρατολογούν και Ζόμπι οι νεοναζί" σκέφτηκα και σιώπησα για να παρακολουθήσω τη συνέχεια.

"Έτσι! Ψήφισε εσύ αυτό που πρέπει, κι εγώ θα σου πάρω εκείνη την μαύρη ξύλινη πίπα που σου αρέσει!" απάντησε γρήγορα η κοπέλα. Το περήφανο στ' αυτιά νεκραναστημένο πλάσμα, παίρνοντας μια έκφραση σαν κι αυτή:





έριξε γρήγορα έναν φάκελο στην κάλπη, αποδεικνύοντας μια για πάντα στους απανταχού zombie subgenre fans πως οι νεκροζώντανοι έχουν τελικά δύο σκάλες ταχυτήτων.

Αυτή ήταν η αρχή του τέλους.

Ο γέρος, καθώς έβγαινε από το παραβάν, άρχισε την πολιτική συμβουλευτική, κραυγάζοντας περήφανα ότι αντάλλαξε την ψήφο του για μία μαύρη ξύλινη πίπα.

"Χτα χρυχά αυγά να βάλετε χταυρό! Χταυρό χαν του Λαόχ! Όχι μουτζούρα χαν τηχ Νέαχ Δημοκρατίαχ! Δεν είχτε μόνοι! Ναζί μπορούμε!" φώναζε σε όποιον έβλεπε μπροστά του, λούζοντάς τον πατόκορφα με το λάλον ύδωρ τής Κασταλίας Πηγής. Ένα πολιτικό μανιφέστο υπέρ του ζεύγους Digi-Egg of Miracles και Digi-Egg of Destiny που θα το ζήλευε και ο V της βεντέτας.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν την αθρόα υπερψήφιση και δημοκρατική εισαγωγή στη Βουλή της δολοφονικής νεοναζιστικής συμμορίας του πρώην μαθητευόμενου τού Παπαδόπουλου ως μεσσιανική χούντα είναι αδύνατον να παρασταθούν με δικά μου λόγια.

Μόλις το χρυσό αυγό έσκασε, ένας νέος Φοίνικας αναδύθηκε μεγαλόπρεπα και κατέχεσε κάθε εναπομείνασα ελευθερία λόγου και μετακίνησης, με πυρακτωμένες κουτσουλιές.

Οι ανθρωποκτόνοι θιασώτες του εξολόθρευσαν κάθε ίχνος βαρβαρικού DNA και μελοποίησαν τα κατορθώματά τους στο εμβατήριο τετράστιχο:

Μια κατσαρή δούλα,
η μικρή Τερέζα,
ήταν Φιλιππινέζα
και τέ-ε-ε-ζα.

Τα σύνορα έκλεισαν αμφιδρόμως κι η χώρα επέστρεψε στην εποχή που δικαιωματικά της ανήκει· την ελ-λίθινη. Τα ενδοχώρια ζωάδια επιστρατεύθηκαν σε φάρμες, και η Μπελλάς Μπελλήνων Χρυσαρνιών έγινε επιτέλους πρώτη δύναμη στον πρωτογενή τομέα.

Όσοι Μπέλληνες αποφάσισαν να αντισταθούν κατέφυγαν μαζικά σαν τους Ζαπατίστας -όχι τα ψωμιά- στην οροσειρά Μπέλλες, το μόνο μέρος που μπορούσαν πλέον να αποκαλούν σπίτι. Από εκεί οργάνωσαν την αντίστασή τους, τραγουδώντας μέρα νύχτα τον νέο Ύμνο στην Ελευθερία, ο οποίος αντικατόπτριζε ξεκάθαρα την φοβία τους για την επιβληθείσα απαγόρευση συναθροίσεων μεγαλυτέρων των δύο (2) ατόμων:

Κρυφά σ' ένα στενό
Είδα αυτό που ευχόμουν να μην το δω
Εσύ με άλλον μαζί
Μοιάζει εικόνα αστεία και τραγική

Αυτό που τόσο φοβάμαι
Ο τρίτος δε θέλω να 'μαι
Κι απόψε μόνος κοιμάμαι
Δε θέλω ο τρίτος πια να 'μαι
Σ' αυτό το δρόμο που πάμε
Δε θέλω ο τρίτος πια να 'μαι

Κρυφά - Μ. Χατζηγιάννης







Γι αυτό κι εγώ, σαν φιλάνθρωπος θεός βασιλιάς, σας φέρνω από το μέλλον το μοναδικό μήνυμα που επιθυμούν να σας γνωστοποιήσουν οι γαλλόφωνοι Μπελληνοζαπατίστας εαυτοί σας:

Μεταφράστε το "La Poule aux oeufs d'or" σε "Τον πούλο στα χρυσά αυγά".



Και βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει στις επερχόμενες εκλογές, γιατί:





Τόσα χρόνια τρώμε το ίδιο μανίκι κι ακόμη άσσο δεν είδαμε.



[Όρνιθα πυρόεσσα τις είχεν ωά χρυσά τίκτουσαν]