Όπως είπε κι ο Καμίγ Σαιν-Σανς

Μονόφθαλμος Τζακ (δεξιά) : "Από εδώ πάμε για Ρίο;"

Νταρθ Βέιντερ (αριστερά) : "Δε ξέρω. Ρώτα τούς συνδικαλιστές μπροστά."

Άργησα, ομολογουμένως, να απελευθερώσω τον ορμητικό χείμαρρο των βαθυστόχαστων σκέψεών μου στο ψηφιακό χαρτί αυτό το μήνα. Λόγω εξεταστικής, το πρόγραμμά μου ήταν σαφέστατα περιορισμένο: Μαγείρεψε-Φάε για να μην πεθάνες-Πλύνε τα πιάτα-Πλύνε τα ρούχα-Άπλωσε τα ρούχα-Μάζεψε τα ρούχα-Πήγαινε για ψώνια-Πιες νερό για να μην πεθάνεις-Ανοιγόκλεισε τα μάτια πριν ξεραθούν οι βολβοί τους-Είσπνευσε για να μη πεθάνεις-Έκπνευσε για να μη σκάσεις-Κοιμήσου για να μην τρελαθείς-Ξύπνα για να επαναλάβεις τα προηγούμενα βήματα. Πού να χωρέσει το διάβασμα σε τόσο σφιχτό πρόγραμμα;

Κάθε πρωί χτυπούσα κάρτα στο εργαστήριο, όπου έμενα για 5 ώρες μέχρι να καταφερω να ολοκληρώσω ένα κύκλωμα δέκτη ραδιοφώνου. Το κατάφερα μετά από περίπου 60 ώρες δουλειάς και πλέον είμαι τριών εβδομάδων έγκυος. Σύντομα θα γεννήσω cyborgs, οπότε περιμένω να εκδηλώσετε όλοι σας πηγαίο και ξαφνικό ενδιαφέρον για την υιοθεσία τους, καθώς προήλθαν από βιασμό και δε σκοπεύω να τα μεγαλώσω με στοργή.

Και σαν να μην έφταναν αυτά συνέβη το παρακάτω:

Λίγες μέρες πριν, και καθώς ταξίδευα αμέριμνος σε κάποιο αστικό, είχα την υπέρμετρη ευλογία να γίνω θεατής της επίδρασης τού ΚArtNouveauλιού στο μέσο Μπέλληνα πολίτη. Καθόμουν δίπλα στο παράθυρο κι αγνάντευα τις αποχρώσεις τής μαύρης σαν πίσσα νύχτας. Ήρεμος και φιλάνθρωπος, όπως πάντα.

Στα 2,5 μέτρα από εμένα βρισκόταν εκείνος. Περίπου 1.80, με μακριά γκρίζα μαλλιά, γκρίζο μουστάκι, γυαλιά και διάσπαρτες λευκές γουρουνότριχες στα μάγουλα, δεν έδειχνε να δίνει σημασία στη μικρότητα τής ύπαρξής μου.

Και τότε συνέβη. Έκανα το τεράστιο λάθος να ανέβασω το παπούτσι μου στην άκρη τού καθίσματος και σκέφτηκα τι να φαω για βραδινό. Ήταν η αρχή τού τέλους. Ο προαναφερθείς ασκητικός γέροντας άνοιξε τη καταβόθρα που βρισκόταν ανάμεσα στα μάγουλά του και απελευθέρωσε Ιερά Αγανάκτηση:

"Μας κοροϊδεύεις, ρε; Επειδή εσύ κοιμάσαι σπίτι σου στα περιττώματά σου, νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις το ίδιο εδώ μέσα; Αν θες να ανεβάζεις τα πόδια σου στο κρεβάτι σου, να πας σπίτι σου να το κάνεις. Χαμένο κορμί μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα."

Γύρισα και τον κοίταξα απορημένος. "Ή ψυχάκιας ή πρεζόνι ή ανύμφευτος θα είναι", σκέφτηκα. "Ηρεμήστε, κύριε" είπα.

"Σε μένα μιλάς ρε αλήτη; Ε; Δε φτάνει που με λες μαλάκα και ηλίθιο, ζητάς και τα ρέστα; Ε; Σκουπίδι, αληταρά, χαμένο κορμί μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα".

Ένα παιδάκι που καθόταν πίσω του τον έδειξε και φώναξε χαρούμενα στη μάνα του: "Μαμά, μαμά, μπορώ να τον ταΐσω;". Ύστερα ακολούθησε η απάντησή μου σε εκείνον, συνοδευόμενη από την ακατάσχετη επιθυμία να του μπήξω ένα γυρισμένο στη δόνηση μοτορόλα ρέιζορ στο ορθό και ύστερα να το καλέσω.

Δυστυχώς, με τόσο μπινελίκι που άκουσα δυσκολεύομαι να ανακτήσω τις λέξεις που ξεφούρνιζε γρηγορότερα κι από σεφ πιτσαρίας τη Σαρακοστή. Μετά από μια ολιγόλεπτη, παρανοίκή στιχομυθία, απλά το βούλωσε και κατέβηκε σε 2 στάσεις. "Α ρε ΚArtNouveauλι" σκέφτηκα και υποσυνείδητα ήξερα ότι είχα δίκιο, καθότι αλάθητος. Είχε καταληφθεί από το αποκριάτικο πνεύμα.

ΚArtNouveauλι: (ελλ. Καρνουβόλι) Με εμφανή ρίζα τη φράση "Art Nouveau", αυτή η ετήσια εορτή τού σύγχρονου πολιτισμού και της τέχνης, που λαμβάνει χώρα κάθε Φεβρουάριο, είναι ένας δοξασμός τής ίδιας τής εκλεπτυσμένης ανθρώπινης φύσης. Πολλές ανιστόρητες και γελοίες ερμηνείες έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς, με δημοφιλέστερη ρίζα τη φράση: "Carrus Navalis" (/το κάρο να βάλεις/). Τρανή απόδειξη, όμως, της αληθούς ερμηνευτικής μου προσέγγισης αποτελεί το όνομα των εορταστικών αντικειμένων που υποδηλώνουν τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα αυτής της εκδήλωσης. Για παράδειγμα αναφέρουμε τις ακόλουθες: Κομfetish (/γαλλικά/ Fetish: τελετουργικό αντικείμενο), Μάshka (/ρώσικα/ Mashka: χαϊδευτικό τού Μαρία), Serpaντίνες (/πορτογαλικά/ Serpa: πόλη στη Πορτογαλία). Αποκορύφωμα των Καρνουβολιστικών εκδηλώσεων αποτελεί το λεγόμενο "Κάψιμο τού Καρνούβολου", ένα έθιμο κατά το οποίο αυτοπυρπολούνται σχεδόν όλοι οι Καρνουβολιστές θιασώτες τού "Γνώθι σεαυτόν".

Κατά τη διάρκεια τού Καρνουβολιού παρατηρούνται αλλαγές στην εμφάνιση και τη συμπεριφορά των τελεστών τής εορτής. Ένας πεπειραμένος ερευνητής θα ξεχωρίσει ένα Καρνουβόλι μέσα στο πλήθος από τη λουσμένη στα κομfetish μάπα του, άλλοι όμως θα δυσκολευτούν, καθώς οι τελεστές τής εορτής αυτή τη περίοδο σταματούν να υποκρίνονται, απελευθερώνουν την πραγματική φύση τους και γίνονται αγνοί και ελεύθεροι σαν τους γορίλες τού Κονγκό.

Η καρνουβολιστική έξαψη οδηγείται στην αποκορύφωση μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων και παρελάσεων με διασημότερη όλων εκείνη στο Ρίο τής Ν. Αμερικής. Εκεί, χιλιάδες λατινοαμερικάνες χορεύτριες προάγουν τον πολιτισμό και το κάλλος τού ανθρώπινου πνεύματος, λικνίζοντας τα καψαλισμένα από την υπεριώδη ακτινοβολία γυμνά κορμιά τους στους ρυθμούς τής λάτιν μουσικής, την οποία κανένας παρευρισκόμενος δε γουστάρει πραγματικά, αλλά όλοι προσποιούνται πόσο πολύ τους αρέσει, μήπως και καταφέρουν να τις πλησιάσουν αρκετά ώστε να πιάσουν με τη γλώσσα τους μια σταγόνα από τον ιδρώτα που τρέχει από τους χορευταρούδικους, γυμνασμένους τους γλουτούς.

Μετά από απαίτηση τού αγάλματος τού Χριστού τού Ρίο, οι μαυρισμένες λατινοαμερικάνες χορεύτριες αναγκάστηκαν να καλύψουν το ένα εξηκοστό όγδοο τού κορμιού τους με ύφασμα για να αποδώσουν σεβασμό στη δημόσια αιδώ. Από εκεί προήλθε η φράση: "Ντύνομαι καρνουβόλι".

Εντός συνόρων ακόμη κι ο έμπειρος ερευνητής θα δυσκολευτεί να ξεχωρίσει τη Καρνουβολική παρέλαση από μια πορεία διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα. Θα πρέπει να περιμένει υπομονετικά μέχρι την κορύφωση. Εκείνη τη στιγμή πού οι τελεστές θα ανακηρύξουν τον Βασιλιά Καρνούβολο κι ύστερα θα τον κάψουν, μιμούμενοι τούς φιλεύσπλαχνους καθολικούς τού Σάλεμ. Τότε μόνο θα ξεχωρίσεις εσύ, άπειρε ή έμπειρε ερευνητή, ότι βρίσκεσαι μάρτυρας σε μια Καρνουβολική παρέλαση.

Γιατί μόνο τότε εκδηλώνεται η πραγματική επιθυμία του απελευθερωμένου Καρνουβολιστή να κάψει ζωντανούς εκείνους τους νταβατζήδες που ασελγούσαν πάνω του, όπως το παράθυρο σε Έναν Λεβέντη.

Για όλους τους παραπάνω λόγους προτείνω να αντικαταστήσουμε τις πορείες αμφίπλευρου ξυλοδαρμού ΜΑΤ και διαδηλωτών με αποκριάτικες παρελάσεις. Θα είναι, σαφώς, πολύ πιο ρεαλιστικές και αντιπροσωπευτικές. Όπως είπε κι ο Καμίγ Σαιν-Σανς: "Το καρναβάλι των ζώων".

Μια παρτίδα σκάκι κερδίζεται όταν πέσει ο βασιλιάς, όχι τα πιόνια.

Την έκτη του Μάρτη να κάψετε καθρέφτες.

Πορδές Βαρβάρων

Δεξιός σκαραβαίος: Δώσε φαΐ κι εμένα, μπάρμπα!
Αριστερός σκαραβαίος: Να βρείς τη δική σου αχνιστή σκατόμπαλα, ζήτουλα!

Δεξιός σκαραβαίος: Σκατά να φας!

Αριστερός σκαραβαίος: Κι εσύ να με κοιτάς!

PARENTAL ADVISORY

EXPLICIT CONTENT

/!\ Προσοχή: Μυτερά Παλούκια /!\

Η παρακάτω ανάρτηση δεν απευθύνεται σε κωματόσκοιλα, ανορχικούς, πωλειτ'ηΚούς, βολευτές, παρτιώτες, συνταξιούχους, γιδοβοσκούς, αστειονομικούς, στειρατιωτικούς και ανήλικους κάτω των 18 εγκεφαλικών ετών.

Λόγω των τελευταίων συνταρακτικών γεγονότων, που επιλύθηκαν, κεκλεισμένων των θυρών, με πυγμή και διάκριση από τους Μπέλληνες βολευτές, κρίνεται απαραίτητο να εκτονωθεί η οργή που συσσωρεύτηκε μετά από χρόνια παρατήρηση των πωλητικών δρώμενων αυτής της χώρας σε μια ορθοσκοπική ανάρτηση που θα σοδομίσει παραδειγματικά τις βαλτώδεις αντιλήψεις των αναγνωστών.

Πωλείτ'ηΚως: (συντ. της φράσης "Πωλείται η Κως") Εξαιρετικά προσοδοφόρο και συνήθως κληρονομικό επάγγελμα, που βασίζεται στην εκμετάλλευση, την εξαπάτηση, τη ληστεία, τη δολοπλοκία, τη διαφθορά, τη δημαγωγία, τη δωροδοκία και τον ωχαδερφισμό. Προσφάτως, οι εργαζόμενοι αυτού του κλάδου οδηγούμενοι από την αστείρευτη αγάπη τους για τις χήρες με τα πέντε ορφανά, αποφάσισαν να βγάλουν τμήματα της Μπελληνικής γης σε ένα second-hand παζάρι για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Το πρώτο περιττό νησί που θα εκποιηθεί σύντομα σε τιμή ΣΟΚ θα είναι η Κως, καθώς το μόνο που έχει είναι κάτι ψωροαρχαία και χαμουρόκαστρα και δεν διοργανώνει αρκετά συχνά rave parties. Επίσης είναι το τρίτο σε έκταση νησί των Δωδεκανήσων -ούτε καν το δεύτερο-, άρα είναι αχρηστο και τελευταίο. Γι' αυτό, χάρη στους Πωλειτ'ηΚούς τους, οι ξύπνιοι Μπέλληνες θα κρατάνε από εδώ και πέρα μόνο τα πρώτα νησιά και θα πουλάνε στους ηλίθιους φραγκοβαρβάρους τα τελευταία.

Οι πωλειτ'ηΚοί, προκειμένου να φτάσουν στα ανώτερα στρώματα πτωμάτων και να αποκτήσουν εξουσία, είναι ικανοί να πουλήσουν τη μάνα τους, τη γιαγιά τους, τις γριες φίλες της από το χωριό, τη γειτόνισσα, τον μανάβη, τον χασάπη, το δάσκαλο, τον περιπτερά, τον παπά, τον καντηλανάφτη, τον νεκροθάφτη και τη νεκροφόρα μαζί με το νεκρό.

Όσοι καταφέρουν να αναρριχηθούν επί προβάτων, φτάνουν κάποτε στο βαθμό τού βολευτή, θρονιάζουν τον κώλο τους σε μια ζεστή καρέκλα -κάποιοι σε δυο- και απολαμβάνουν τους καρπούς τού κόπου όσων δουλεύουν. Μάλιστα ένα μέρος εκείνων που κλωσούν τις έδρες τής κυβάρνησης ορίζονται πιπουργοί (πίπα + έργο) από τον αρχηγό τού κόμματός τους και βοσκό του κράτους των Μπελλήνων, που είναι γνωστός ως πρωκτυπουργός (πρωκτός + κτυπώ + έργο). Οι προαναφερθέντες τίτλοι αντικατοπτρίζουν ξεκάθαρα το σημαντικότατο έργο που καλούνται οι κάτοχοί τους να φέρουν εις πέρας στις συναντήσεις με τους ξένους ομολόγους τους.

Συναντήσεις οι οποίες έμειναν γνωστές στην ιστορία με την παροιμιώδη φράση: "Δυστυχώς εκπορνεύσαμεν".

Αυτοί οι ανιδιοτελείς άνδρες ξεπέρασαν τα όρια της ανθρώπινης φθαρτότητας δωρίζοντας το κορμί τους για τη Μπελλάδα και μέσα από τη φιλανθρωπία τους προσέγγισαν την αγιοσύνη. Διεφθαρμένοι πολίτες που άκουγαν τις φήμες για την ιερότητά τους συνέρρεαν σε ορδές μπροστά στα γραφεία αυτών των οσίων για να τους ζητήσουν χάρη. Οι καλοκάγαθοι πωλειτ'ηΚοι τούς ελεούσαν και οι πολίτες άφηναν τον οβολό τους σε ένδειξη ευχαριστίας.

Από την πολλή ευχαριστία οι Μπέλληνες βρέθηκαν πνιγμένοι στα χρέη μέχρι τα φρύδια και ικέτεψαν τους εθνοσωτήρες τους για βοήθεια. Και οι άγιοι εισάκουσαν τις προσευχές τους μέσα στο τζακούζι του κελιού 150 τετραγωνικών στο οποίο ασκήτευαν και με μερικά τηλεφωνήματα καταχρέωσαν κι άλλο τη χώρα με δάνεια, γνωρίζοντας ότι η πιθανότητα να τα αποπληρώσει ο λαος προσέγγιζε με ακρίβεια το άθροισμα του δείκτη νοημοσύνης όλων των παικτών γνωστού ριάλιτι, στον αρνητικό ημιάξονα, από τα αριστερά.

Έτσι φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση. Το μαντρί στα πρόθυρα της κατάρρευσης και εμείς, τα αρνιά, να βάζουμε ομαδικά λεφτά για να νοικιάσουμε ένα βρακί συλλογικά.

Και το ερώτημα είναι: Πώς είναι δυνατόν να εμπιστεύεστε ακόμη, ρε ΖΩΑ ΟΡΘΙΑ, τη διοίκηση μιας ολόκληρης χώρας σε 300 εγκεφαλικά ανάπηρους τόφαλους που η φάτσα τους φωνάζει "ΚΛΕΒΩ ΤΑ ΓΛΕΙΦΙΤΖΟΥΡΙΑ ΤΩΝ ΜΩΡΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΣΕΛΕΣ ΤΩΝ ΓΕΡΩΝ";

Ούτε μισό κουλούρι δεν είναι να τους εμπιστευθείς. Θα σου φάνε και το χέρι.

Φυσικά και δεν αναφέρομαι σε όλο το εκλογικό σώμα. Αλλά σε εκείνους στους οποίους αναφέρομαι θα πρότεινα να σταματήσουν άμεσα να εκτελούν τα εκλογικά τους δικαιώματα, τα οποία -αν μπορούσα- θα τους στερούσα χωρίς δεύτερη σκέψη σαν καλός βρωμοφασίστας με πέταλα και φούντες.

Από την άλλη, βέβαια, αναρωτιέμαι αν είναι ελάχιστα πιθανό να με υπολογίσει κάποιος ογδοντάχρονος, ο οποίος θα ψήφιζε δαγκωτό ακόμη και τον Χίτλερ αν του έταζε 10€ αύξηση στην σύνταξη. Δεν είναι να τους κατηγορείς. Οι περισσότεροι σε αυτή την ηλικία ψηφίζουν από συνήθεια ή κατευθυνόμενα. Εντούτοις, αν και στο άκουσμα της φράσης "συνταξιούχος ψηφοφόρος" μια μανιασμένη φωνή ουρλιάζει ενδόμυχα "στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων", εγώ δε θα την ακούσω. Γιατί η ενεργητική δημοκρατία δεν είναι ζήτημα ηλικίας, αλλά κριτικής ικανότητας.

Το έχω ξαναπεί άλλωστε. Η παιδεία και η εξουσία συνδέονται σε έναν ατέρμονο φαύλο κύκλο. Η σάπια παιδεία οδηγεί σε σάπια εξουσία και η σάπια εξουσία προωθεί τη σάπια παιδεία για να διατηρηθεί. Δυο έξοδοι υπάρχουν από αυτό το σχήμα: Θα αποκτήσουν οι Μπέλληνες από μόνοι τους στοιχειώδη παιδεία και θα τερματίσουν την εκλογή των παρασίτων ή θα ευαισθητοποιηθούν τα παράσιτα και θα τους προσφέρουν απλόχερα το κόκκινο χάπι.

Μέχρι τώρα, τουλάχιστον, το δεύτερο δεν φαίνεται να έχει προοπτικές. Η εξουσία είναι γλυκύτατη και τα πρόβατα κοιμούνται ευτυχισμένα. Κι αν ξυπνήσουν, θα ξυπνήσουν μόνο για φαΐ ή για χέσιμο, αν και στο κάτω-κάτω και οι δυο ενέργειες γύρω από σκατά περιστρέφονται.

Θυμάμαι ότι είχα ξαναγράψει κάποτε πως:

"Αν παραλληλίσουμε την Ε.Ε. με έναν ελέφαντα, τότε το ζωολογικό αντίστοιχο της Ελλάδας είναι αδιαμφισβήτητα ο σκαραβαίος. Μικρός, γαλαζοπράσινος, κερατάς και τρέφεται με τα σκατά τού πρώτου. Κώλο που σε ταΐζει δεν τον δαγκώνεις."

Ετοιμαστείτε τώρα να (τους) γλείψουμε και το(ν) π(ι)άτο.

Και πριν κλείσω θα ήθελα να διαβάσετε τα παρακάτω άρθρα από το Σύνταγμα, που κατοχυρώνουν τη βουλευτική ασυλία, και ύστερα να τα σχολιάσουμε με ευγένεια, ηρεμία, γαλήνη και πνευματικότητα όλοι μαζί στην ενότητα σχολιασμού.

Εδώ θα καταλάβετε ότι ο έξυπνος απατεώνας κλέβει και το νόμο.

ΑΡΘΡΟ 61

1. Ο βουλευτής δεν καταδιώκεται ούτε εξετάζεται με οποιονδήποτε τρόπο για γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των Βουλευτικών καθηκόντων.

2. Ο βουλευτής διώκεται μόνο για συκοφαντική δυσφήμηση, κατά το νόμο ύστερα από άδεια της Βουλής. Αρμόδιο για την εκδίκαση είναι το Εφετείο. Η άδεια θεωρείται ότι οριστικά δεν δόθηκε αν η Βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε σαράντα πέντε ημέρες αφότου η έγκριση περιήλθε στον Πρόεδρο της Βουλής. Αν η Βουλή αρνηθεί να δώσει την άδεια ή αν περάσει άπρακτη η προθεσμία, η πράξη θεωρείται ανέγκλητη. Η παράγραφος αυτή έχει εφαρμογή από την προσεχή Βουλευτική περίοδο.

3. Ο Βουλευτής δεν έχει υποχρέωση μαρτυρίας για πληροφορίες που περιήλθαν σ’ αυτόν ή δόθηκαν από αυτόν κατά την άσκηση των καθηκόντων του, ούτε για πρόσωπα που του εμπιστεύθηκαν τις πληροφορίες ή στα οποία αυτός τις έδωσε.

ΑΡΘΡΟ 62

1. Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. Επίσης δεν διώκεται για πολιτικά εγκλήματα βουλευτής της Βουλής που διαλύθηκε, από τη διάλυση της και έως την ανακήρυξη των Βουλευτών της νέας Βουλής. Η άδεια θεωρείται ότι δεν δόθηκε, αν η Βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Βουλής. Η τρίμηνη προθεσμία αναστέλλεται κατά τη διάρκεια των διακοπών της Βουλής. Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα.

Δυστυχώς -εεεεεμ- το χέσαμεν!

Καλή σας νύχτα και προβληματιστείτε με την ερώτηση:

Τι μετράνε τα πρόβατα για να κοιμηθούν;